X
تبلیغات
درخت و درخچه های زینتی

 

  نام فارسی    ارغوان

 انگلیسی با نام Judas Tree آنرا می‌شناسند. ارغوان درختی است که جبرائیل در هیبت آن بر موسی نازل گردید.

نام علمی

 این گیاه cercis siliquastrum است و به یونانی به آن sixia می گویند.ارغوان درختی است از خانواده پروانه آسا وازمشخصات بارز آن این است که این درخت در اول بهار میروید ودارای گلهای نیام که از مشخصه این تیره است می‌باشدوگلهای آن زودتر ازبرگهای آن درمیاید و دارای شاخه‌های متقابل می‌باشد. این نام در ایران به عنوان نام دختر نیز استفاده میشود. بلندی آن گاهی به12 متر هم می رسد، اما بیشتر به صورت درختچه است. ارغوان گیاه بومی سرزمین‌های جنوبی اروپا و جنوب غربی آسیاست و در ایران در شاهرود، كرمان، مازندران، گیلان، همدان، لرستان و فارس به صورت خودرو می روید. این درخت را به عنوان گیاه زینتی می كارند.در شهرهای شمالی ااستان خوزستان مانند دزفول ،شوشتر،مسجدسلیمان و هفت تپه نیز این گیاه به وفور یافت می‌شود اما زمان گلدهی آن اواسط زمستان است.

برگهای ارغوان به شكل قلب، بدون كرك و دارای كناره‌های صاف است. گلهای این درخت در اوایل بهار، در گروه های3 تا6 تایی، روی شاخه‌ها و حتی روی ساقه اصلی، پیش از رشد برگها پدید می آیند و چون عده آنها بسیار زیاد است، منظره زیبایی به درخت می دهد. مزه گل ارغوان ترش و نسبتاً مطبوع است. از این رو در بعضی از كشورها گل ارغوان را همراه سالاد می خورند یا در بعضی از غذاها می ریزند.

ارغوان در خاكهای آهكی پرقوت بهتررشد می كند و در برابر خشكی مقاوم است و به تابش مستقیم نور خورشید نیاز دارد. برای زیاد كردن این درخت، بذر آن را فروردین در هوای آزاد می كارند . این درخت را از راه پیوند و قلمه زدن نیز زیاد می كنند.ارغوان، درختی آشنا که مقاومتی بی‌نظیر دارد. این درخت هر جا که آب کم و خاک نامطلوب است سبز شده و محیط زیست ما راحیات بخشیده است.

امروزه مراکز حفاظت از منابع طبیعی آن را برای حاشیه شهرها و روستاها توصیه نموده و حتی بعضی از مراکز دولتی نهال ارغوان را تولید و به طور رایگان در اختیار علاقه‌مندان قرار می‌دهند.

این درخت در خاک‌های گچی و آهکی راحت رشد می‌کند و گرمای تند آفتاب و خشکی خاک را به آسانی تحمل می‌نماید. سرزمین مادری‌اش مناطق شرق مدیترانه است و در کشور ما گسترش زیادی دارد.

اوایل «اردیبهشت»، ارغوان تماشایی‌ترین زمان خود را می‌گذراند. در این هنگام در حالی که شاخه‌ها هنوز بدون برگ هستند، گل‌های خوشه‌ای و صورتی‌رنگش به حالت آویخته ظاهر می‌شوند و سپس برگ‌های سبز و قلبی‌شکل، آن شاخه‌ها را زینت می‌بخشد.

وقتی عمر گل‌ها به پایان رسید، بذرها در داخل محفظه‌هایی به نام نیام قرار گرفته و تمام طول سال روی شاخه‌ها باقی می‌مانند.

شرایط مناسب برای کاشت ارغوان

ارغوان، مناسبِ باغچه‌های بزرگ یا حاشیه کنار پیاده‌روهاست. این درخت به نورِ فروانِ آفتاب احتیاج دارد. از کاشت آن در محل‌های کم‌نور خودداری کنید. از سویی دیگر به سرما حساس است و مناسب مناطق سردسیر نیست. در عوض در مناطق مرکزی کشور و در حاشیه کویر به آسانی می‌روید. راز سلامتی این گیاه در قابل نفوذبودنِ خاک است، هر قدر خاک زهکش بهتری داشته باشد ارغوان سالم‌تر می‌ماند.

این نکته نیز قابل یادآوری است که اگر در کنار دیوار غرس شود ممکن است ریشه‌های عمیقش به استحکام دیوارها آسیب برساند.

کاشت نهال

موقعی که درخت هنوز بدون گل و برگ و یا به اصطلاح در خواب زمستانه به سر می‌برد زمان مناسبی است که آن را به باغچه منتقل کنیم. حجم گودال باید مناسب با حجم ریشه باشد. قبل از انتقال نهال، ریشه‌های پوسیده آن را هرس کنید

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و نهم آذر 1389ساعت 13:34  توسط AFSHEN | 

انجیر

دید کلی

درخت انجیر که نام علمی آن فیکوس (Ficus) می‌باشد از خانواده (Moracee) موراسه است و دارای 600 گونه می‌باشد که اغلب انواع آن وحشی یا زینتی هستند مانند درخت معروف به درخت کاتوچو (فیکوس الاستیکا) که هم زینتی است و هم صنعتی. فیکوس بنگالنسیس و فیکوس رلیگیوزا انواع زینتی این گیاه می باشند که در تزئینات و به عنوان گیاه آپارتمانی مصرف زیاد دارند.

انواعی که در باغبانی از نظر مصرف میوه آن مورد استفاده قرار می‌گیرند عبارتند از فیکوس کاریکا ، فیکوس پالماتا و فیکوس پودوکاریکا. فیکوس کاریکا همان انجیر معمولی است که به عنوان میوه مورد استفاده قرار می‌گیرد. ولی فیکوس پالماتا و فیکوس پودوکاریکا بیشتر برای تلقیح انواع انجیر خوراکی کاشته می‌شوند.

جایگاه انجیر در آیات و احادیث

خداوند در آیه اول سوره مبارکه تین به انجیر و زیتون قسم یاد کرده است. این سوگند پرمعنایی است زیر انجیر دارای ارزش غذایی فراوانی است و لقمه‌ای است مغذی و مقوی برای هر سن و سالی و خالی از پوست و هسته و زوائد. در حدیثی از امام رضا علیه‌السلام آمده است: انجیر بوی دهان را می‌برد، لثه‌ها و استخوانها را محکم می‌کند، مو را می‌رویاند و درد را برطرف می‌کند و با وجود آن نیاز به دارو نیست. و نیز فرمود: انجیر شبیه‌ترین اشیا به میوه‌های بهشتی است.

اصل و قدمت گیاه

موطن اصلی درخت انجیر در دنیای قدیم یعنی اروپا- آسیا در نواحی مدیترانه می‌باشد و به همین جهت آن را جزء میوه‌های مناطق نیمه گرم طبقه بندی می‌کنند. درخت انجیر بسیار قدیمی است. آثار این درخت در آخر عهد دوم کرتاسه دیده شده و در عهد چهارم در اطراف دریای مدیترانه مورد کشت قرار گرفته است. در مصر از 2800 سال قبل از میلاد مسیح کاشت درخت انجیر موسوم بوده است.

یهیودیان قدیم نیز درخت انجیر را می‌شناخته‌اند و از یک نوع انجیر که فیکوس سیکوروس می‌باشد در توارت ذکر شده است. یونانیان قدیم نوع اصلاح شده این درخت را تحت نام انجیر آتیک (Attic) می‌شناخته‌اند و رومیها این درخت را با معتقدات مذهبی خود مخلوط کرده آن را نشانه سعادت و پیشرفت و ترقی روز افزون می‌دانسته‌اند.

مشخصات گیاه شناسی

برگ درخت انجیر پنجه‌ای و دارای 3 تا 5 لوب می‌باشد. قسمتی که به اسم میوه انجیر معروف است و مورد تغذیه انسان قرار می‌گیرد در حقیقت میوه نیست بلکه زائده مجوفی است که گلهای انجیر به تعدادی زیاد در داخل آن قرار گرفته‌اند و مواد قندی در این زایده یا رسپتاکل جمع می‌شود. گلهای نر و گلهای ماده درخت انجیر از یکدیگر جدا ولی روی یک پایه یعنی در داخل رسپتاکل واقع شده‌اند و به عبارت دیگر درخت انجیر گیاهی است یک پایه.

اگر میوه انجیر را باز کنیم و به شکل یک سطح درآوریم گلهای نر که حامل دانه گرده هستند و در کنار و به طرف خارج صفحه واقع شده و گلهای ماده که حامل تخمدان و در صورت تلقیح شدن حامل بذر خواهند بود در وسط صفحه قرار دارند. تلقیح گلهای ماده انجیر بوسیله حشرات مختلف که مهمترین آنها حشره‌ای بسیار کوچک از خانواده کالسیدیده می‌باشد انجام می‌گیرد.

آب و هوای مطلوب برای درخت انجیر

به همان اندازه که درخت انجیر به گرمای زیاد مقاوم است نسبت به سرما مخصوصا در دوره جوانی حساس است و سرما یک عامل محدود کننده در کاشت این درخت می‌باشد. اثر گرما و رطوبت در میوه انجیر نسبت به نوع مصرف میوه متفاوت است. انجیرهایی که برای کنسرو و یا در شیرینی‌پزی مصرف می‌شود در هوای مرطوب محصول مرغوب‌تری می دهد تا در هوای گرم و خشک و برعکس میوه درختان انجیری که در هوای خشک و نسبتا گرم کاشته شده‌اند برای تهیه انجیر خشک مرغوب‌تر است تا آنهای در هوای مرطوب عمل آمده‌اند.

باران در موقع تلقیح بسیار مضر است و مقدار محصول را به مقدار قابل توجهی کم می‌کند. در نواحی مرطوب میوه درشت می‌شود و دم آن طویل می‌گردد ولی مقدار شیرینی میوه کم می‌شود در هوای خشک و گرم دم میوه کوتاه شده گاهی به کلی از بین می‌رود اما اندازه میوه کوچک و مقدار شیرینی آن زیاد است.


خاک مطلوب درخت انجیر

درخت انجیر را در انواع مختلف خاک از شنی سبک تا رسی سخت می‌توان کاشت. در اراضی شنی سبک خطر حمله نماتود بسیار زیاد است. بهترین خاک برای کاشت این درخت اراضی لیمونی است. در این نوع اراضی میوه دادن درخت به علت رشد زیاد شاخ و برگ دو یا سه سال به تاخیر می‌افتد.

ازدیاد درخت انجیر

درخت انجیر را با انواع مختلف وروش تکثیر نباتات چه جنسی و چه غیر جنسی می‌توان زیاد کرد. در ازدیاد بوسیله بذر هیچ گاه درخت جدید شبیه به پایه مادری نخواهد بود و به همین جهت نیز جز برای تحقیقات علمی و پیدا کردن انواع جدید از این طرز ازدیاد استفاده نمی‌کنند. برای ازدیاد درخت انجیر از نظر ایجاد باغ به منظور بهره برداری فقط از طرق مختلف غیر جنسی استفاده می‌شود.

طرق مختلف غیر جنسی که بیشتر در تکثیر درخت انجیر بکار می‌روند عبارتند از: قلمه ، پاجوش ، خوابانیدن شاخه و پیوند. بین این طرق ، ازدیاد بوسیله قلمه بیش از سایر روشها مورد استفاده قرار می‌گیرد. در ازدیاد درخت انجیر بوسیله قلمه باید از درخت سالم و قوی و شاخه رسیده انتخاب و تهیه شود.

آفات و بیماریهای درخت انجیر

از انواع آفات می‌توان به این موارد اشاره کرد: سیمتیس نمورانا ، هسپروفانس گریزئوس ، سفیدک انجیر ،موزائیک انجیر ، شکاف خوردن میوه انجیر و بیماری ترشیدگی میوه انجیر.

انجیر با توجه به ارزش غذایی و طبی بالا در بیشتر نقاط دنیا از جمله گرمسیری ، نیمه گرمسیری و معتدله کاشت می شود استان فارس و شهرستان استهبان سهم عمده ای در تولید انجیر خشک در ایران و دنیا دارند .

محیط رشد :

انجیر یک گیاه خزان کننده بوده که ویژه مناطق نیمه گرمسیری می باشد و به زمستان ملایم و تابستان گرم نیاز دارد .                  ( توجه داشته باشید که دمای پایین در زمستان کاشت انجیر را محدود می کند ) . در فصل گلدهی انجیر نباید آبیاری انجام داد و بهتر است در محیط رشد هم بارندگی وجود نداشته باشد تا حداکثر محصول دهی را داشته باشیم .

خاک مورد نیاز

 شنی رسی بوده با PH در حدود 6 تا 7.5 که برای رشد انجیر مناسب است . مقاومت این گیاه نسبت به خشکی و شوری زیاد ، حساسیت آن به کمبود آهن و روی زیاد نیست ولی به سدیم و بور حساس است .

ازدیاد :

 روش ازدیاد به وسیله بذر ، قلمه ، پاجوش ، پیوند . البته ازدیاد با بذر به ندرت انجام شده و مخصوص مراکز تحقیقاتی می باشد . توسط قلمه های چوب 2 الی 3 ساله به راحتی تکثیر می شود . طول قلمه ها در حدود 40 سانتیمتر بوده که در اواخر زمستان جدا می گردند .

انواع انجیر :

خوراکی و غیر خوراکی می باشد

انواع انجیر خوراکی :

 ازمیر ، معمولی ، سان پدرو

انجیر استهبان از نوع ازمیر می باشد که محصول دوم آن اقتصادی و قابل استفاده است . ارقام آن عبارتند از انجیر سیاه ، سبز ، شاه انجیر و کشکی

انجیر های معمولی به صورت پارتنوکارپیک تولید شده و نیازی به گرده افشانی ندارد . ( انجیرهای سیاه موجود در بازار )

انجیر های غیر خوراکی به نام " بر " نامیده شده که زمستانه ، بهاره ، تابستانه دارند و از نوع بهاره آن برای " بردهی " یا گرده افشانی درخت انجیر استفاده می شود

برای گرده افشانی از زنبور " بلاستوفاگا " استفاده می نمایند که درون میوه های انجیر غیر خوراکی زندگی می نمایند .

بازار فروش انجیر : بازار فروش محصولات کشاورزی در ایران هیچ تضمینی ندارد . اما به طور کلی در مورد انجیر های معمولی به دلیل کمی زمان انبار داری آن و توان کم حمل و نقل بایستی به بازار فروش نزدیک باشید . ( قیمت آن هم در شیراز برای مصرف کننده به صورت نوبرانه و کیفیت محصول از 1500 تا 300 تومان می باشد البته در تابستان 84 )  اما در مورد انجیر های خشک به دلیل داشتن خاصیت انبارداری و توان حمل و نقل و از همه مهمتر وجود بازار در خارج از کشور قابل تامل بیشتری است . اما مراقبت و نگهداری بیشتری نیاز دارند .

 

لیمو ترش


لیمو ترش میوه درخت لیمو و از مرکبات است . لیموها حاوی مقدار زیادی اسید سیتریک  هستند که موجب طعم ترش آنها می گردد.

تاریخچه
گرچه قریب به 400 سال پیش از تولد مسیح ، تئو فراست از لیمو سخن گفت ، اما تنها در قرن چهارم میلادی ، هنگامی که جنگجویان مسیحی در جنگهای صلیبی به فلسطین رسیدند، لیمو را دیدند که در باغهای آن سرزمین کشت شده بود .
لیمو برای رومیان و یونانیان باستان ناشناخته بود و برای اولین باردر قرن سوم یا چهارم در کتاب نابادادرباره کشاورزی به آن اشاره شده است. این میوه تا قبل از پیروزیهای اعراب در غرب کشت نمی شد. لیمو ها در اواسط قرن پانزدهم در جنوا پرورش یافت و سال 1494 در جزایر آزور دیده شد.

لیمو و پزشکی

پلین، گیاه شناس معروف ، لیمو را به عنوان پادزهری قوی می شناخت . نظریه پلین در پایان قرن دوم مسیحی دوباره بررسی شد و به اثبات رسید و معلوم گشت که لیمو واقعاً سموم بدن را از بین می برد .
در آن زمان این داستان بر سر زبانها بود که 2 نفر به خاطر جرمی که مرتکب شده بودند، از طرف دادگاه به مرگ با نیش افعی محکوم شدند . زنی به آنها رحم کرد و چند لیمو به آنها داد و آنها با خوردن لیمو از نیش افعی ها مصون ماندند و زهر در آنان اثر نکرد .
ابن سینا پزشك معروف ایرانی آب لیمو را بهترین دارو برای تشنجات ناشی از تب می دانست ويرقان را هم با لیمو معالجه می کرد .سنت هيلدگر نیز مصرف پوست لیمو را به زنان باردار تجویز می کرد تا ویار آنها فروکش کند ، قوه هاضمه آنها تقویت شود و دل به هم خوردگی و تهوع آنان برطرف گردد .

چون این میوه دارای مقدار زیادي ويتامين ث  می باشد، زمانی نیروی دریایی انگلستان برای مبارزه با بیماری اسكوربوت از لیمـــــو استفاده می کردند. نیروی دریایی انگلیس در ابتدا تصــــور می کرد لیمـــوهای درشت( Lemon) نوع رسیده تر لیمـــو ترشهای کوچک( Lime ) هستند که شبیه آنها می باشند وبنابراین ملوانان انگلیسی به نـــام limeys ( ملوان انگلیسی) شناخته شدند نه Lemonys.

استفاده‌های غذائی لیمو

اگرچه بخصوص در آشپزی از پوست و گوشت لیمو استفاده می شود، لیموها را بیشتر به علت آب آنها پرورش می دهند. هم لیموهای بزرگ وهم نوع کوچک آنها بصورت شربت آب ليمو ( لیموی طبیعی با آب و شکر) یا بعنوان چاشنی برای نوشنیدنیهایی مانند كولا و یا جهت تزئین لبه لیوان مورد استفاده قرار می گیرد. در رستورانهای انگلستان و سایر کشورها معمولاً آب لیمو را روی ظروف حاوی ماهی له شده می چکانند.

لیمو ترش یکی از گیاهان متعلق به تیره گل سرخ از دو لپه‌ایها می‌باشد. به علت داشتن خواص اسیدی ضد عفونی کننده قوی است. حتی اگر در مسافرتها به آب آشامیدنی مشکوک هستید و می‌ترسید از آن بنوشید کافی است چند قطره آب لیمو ترش را در آن بریزید. آب ر ا کاملا استرلیزه کرده و میکربهای موجود در آب را از بین می‌برد. گرچه قریب به 400 سال پیش از تولد مسیح ، تئوفراست از لیمو سخن گفت، اما تنها در قرن چهارم میلادی ، هنگامی که جنگجویان مسیحی در جنگهای صلیبی به فلسطین رسیدند، لیمو را دیدند که در باغهای آن سرزمین کشت شده بود.

پلین ، گیاه شناس معروف ، لیمو را به عنوان پادزهری قوی می‌شناخت. نظریه پلین در پایان قرن دوم مسیحی دوباره بررسی شد و به اثبات رسید و معلوم گشت که لیمو واقعا سموم بدن را از بین می‌برد. ابن سینا پزشک معروف ایرانی آب لیمو را بهترین دارو برای تشنجات ناشی از تب می‌دانست و یرقان را هم با لیمو معالجه می‌کرد.

 

خواص داروئی

  • کسانی که می‌خواهند خود را لاغر کنند اگر صبح ناشتا آب لیمو ترش را با یک لیوان آب مخلوط کنند و مقدار کمی عسل به آن اضافه نمایند و آنرا بنوشند تا ظهر گرسنه نخواهند شد و بدین ترتیب از شر چربیهای اضافی راحت خواهند شد.
  • بهترین كلسيم آن است که از پوست تخم مرغ و آب لیمو تهیه می‌کنند. برای تهیه کلسیم طبیعی یک تخم مرغ را تمیز شسته و در یک لیوان بگذارید و روی آن آب یک لیمو ترش را بریزید و آنرا به مدت دو سه ساعت در جای خنکی بگذارید سپس تخم مرغ را در آورده و آب لیمو را که دارای مقدار زیادی کلسیم است می توانید روی سالاد ریخته و یا با عسل یا شکر شیرین کرده بنوشید از تخم مرغ هم که پوست آن نرم شده می‌توانید هنوز استفاده کنید.
  • برای گلو درد بهترین دارو ، لیمو ترش است. یک قاشق چایخوری آب لیمو ترش را در آب نیم گرم بریزید و با آن غرغره کنید ورم گلو و گلو درد را برطرف خواهد کرد.
  • برای گرفتگی بینی و زكام کافی است چند قطره آب لیمو را با یک قاشق چایخوری آب مخلوط کرده و در بینی بچکانید.
  • برای رفع کم کاری معده و روده باید یک لیمو ترش را با پوست و هسته له کنید و آنرا با یک لیوان آب سرد و یک قاشق عسل مخلوط کده و بمدت یک ساعت قبل از خواب نوشید.
  • برای جلوگیری از خونریزی بینی کافی است که یک تکه پنبه را آغشته به آ ب لیمو کرده و در سوراخ بینی بگذارید خون دماغ را برطرف خواهد کرد.
  • اگر در صورت شما لکه و جوش قرمز رنگ وجود دارد درمان آن با آب لیمو و نمک است. بدین ترتیب که در مقداری آب لیمو نمک بزنید و آنرا با پنبه روی صورت خود بمالید لکه‌ها و جوشها را برطرف می‌کند.
  • بهترین دارو برای پوست دست شما مخلوط گليسيرين  و آب لیمو است. آب لیمو و گلیسرین را به نسبت مساوی مخلوط کنید و بدستهای خود بمالید ببینید که چقدر پوست دستها صاف می‌شود. در زمستان برای جلوگیری از سرما زدگي  دستهای خود را با آ ب لیمو ماساژ دهید. خوردن آب لیمو سنگ هاي كليه را نیز دفع می‌کند.

    ترشي معده. سؤ هاضمه  ، تب  و گريپ را هم می‌توان با لیمو درمان کرد.

    گذاشتن یخ و لیمو روی زبان ، سکسکه را درمان می‌کند.

معالجه آنژين با لیمو

برای شستشوی حلق و حنجره از لیمو کمک بگیرد. کمی آب لیمو و آب مقطر را مخلوط و هر ساعت یک بار آن را قرقره کنید.

معالجه زخم و خراشهای سطحی پوست با لیمو

به جای آب اکسیژنه برای شستشوی زخم و خراشهای سطحی پوست ، می‌توانید آب لیمو را بگیرید و دو برابر آن آب بیفزایید و با آن زخمها و خراشهای سطحی پوست را بشویید.

درمان اختلالات هاضمه با لیمو

در تمام مواردی که اختلال هاضمه بوجود می‌آید از قبیل دل به هم خوردگی و نفخ شكم  ، معالجه با لیمو تجویز شده است. در این مورد 2 لیمو را با پوست و هسته برش بزنید و آن را در یک لیتر آب داغ ، یک یا دو ساعت خیس کنید، بعد آن را بفشارید و آب فشرده آن را با قند و یا شکر شیرین کرده و هر روز یک لیوان بنوشید.

درمان خونریزی لثه‌ها

یک قطعه پنبه را در لیوانی که محتوی آب لیمو است، فرو کرده و روزی دو بار صبح و شب آن را به لثه‌های خود بمالید و با انگشتان خود ماساژ دهید ولی مواظب باشید آب لیمو به دندانهای شما نرسد.

معالجه میگرن و سردرد

وقتی میگرن و سردرد دارید در یک فنجان قهوه یا چای غلیظ یک برش لیمو بیندازید و بنوشید ، مصرف آن موجب تسکین درد و میگرن می‌شود.

رفع سرگیجه و دل شوره

استفاده از لیمو ترش سر گيجه  را رفع می‌نماید ، و نیز اگر لیمو با کمی عسل خورده شود ، باعث آرامش شده و دل شوره  را برطرف می‌کند.

 

 

 

پاک کننده پوست

اگر پوست شما چرب است، می‌توانید آن را با لیمو که یک ماده قابض است تمیز کنید. به این ترتیب که یک قاشق چای خوری آب لیمو را در دو فنجان آب مقطر بریزید و با یک پنبه تمیز صورت خود را با آن پاک کنید. این کار باعث کاهش چربی پوست می‌شود و از پدید آمدن جوش‌های صورت جلوگیری می‌کند. در صورت استفاده از این لوسیون برای جلوگیری از رشد باکتریها بهتر است هرروز یک محلول تازه درست کنید. مصرف این محلول باعث خشک شدن پوست می‌شود و برای پوست‌های چرب بسیار مفید است. اما در صورت داشتن پوست خشک از مصرف آن خودداری کنید.

لیمو ضد شوره و بر طرف کننده خارش پوست سر

آب لیمو برای پوست سر بسیار مفید است و شوره سر را کاهش می‌دهد. عصاره حاصل از آبگیری یک لیموی تازه را حدود ‌١٠ دقیقه برروی پوست سر مالش دهید و سپس آن را با آب به طور کامل بشوئید. همچنین آب لیمو می‌تواند به عنوان یک تقویت کننده مو وضد خارش، به صورت ماساژ برروی پوست سر استفاده شود.

ضد سرماخوردگی

آب لیمو یک ضد ویروس عالی می‌باشد و همچنین مصرف آن برای سرماخوردگی شدید بسیار مفید است. بدین منظور یک عدد لیمو را با مقداری نمک میل کنید. در صورت تمایل می‌توان عصاره گرفته شده را در آب رقیق کرد و سپس مصرف نمود.

یک حالت دهنده خوب برای موها

به علاوه شستشوی موی چرب با استفاده از آب لیمو باعث کاهش چربی آن می‌شود. به این صورت که عصاره حاصل از ابگیری دو عددلیمو در یک لیتر آب مورد استفاده قرار دهید و موهایتان را با این محلول بشویید. این روش باعث درخشان و شاداب شدن انواع موها می‌شود. همچنین مصرف آن باعث می‌شود موهای طلایی رنگ روشنتر شوند.

نرم کننده مناسب برای پوست آرنج

برای نرم کردن پوست زبر ناحیه آرنج، آرنجتان را حدود ‌١٠ دقیقه برروی یک برش لیمو ترش فشار دهید.

تقویت کننده حافظه

لیمو تقویت کننده حافظه است. چند قطره از اسانس لیمو را روی یک دستمال ریخته و از طریق بینی استنشاق کنید. همچنین می‌توان این کار را در مواقعی انجام داد که می‌خواهید چیزی رابه یاد بیاورید. مغز شما با استنشاق اسانس لیمو نیروی تازه‌ای بدست خواهد آورد.

آرامش دهنده روح

لیمو همواره به عنوان یک ماده تسکین دهنده روح مطرح بوده است. استشمام رایحه معطر لیمو در طی تمرینات تمرکز و تعمق روح (مدیتیشن) بسیار مفید است. برای انجام این کار کافی است که سه قطره از اسانس لیمو را به یک کاسه حاوی آب گرم افزوده و آن را در هوای اتاق قرار دهید. به این ترتیب در طول استشمام رایحه معطر لیمو به یک آرامش مطلوب فکری و روحی دست خواهید یافت
مصارف دارویی

1.    لیموترش میوه ارزشمندی است که اکثر متخصصین تغذیه به مصرف فراوان آن اشاره دارند:

2.    در واقع هضم غذا را آسان می‌کند.

3.    به خاطر سهولت هضم چاشنی‌ها و گوشتهای چرب توصیه می‌شود که چند قطره لیموترش در آنها بچکانند.

4.    در موارد ناراحتی‌های دستگاه گوارشی مفید است. مثلا درصورت ورم روده یا درد کبد آب لیمو همراه یک لیوان آب معدنی می‌تواند تسکین دهنده باشد.

5.    نوشیدن آب چهار لیموترش با افزودن آب و اندکی شکر بر درمان چاقی مؤثر است.

6.    لیموترش را می‌توان برای درمان نسبی رماتیسم و نقرس مصرف نمود، چونکه اسیدسیتریک برای اسیداوریک حلال بسیار خوبی است.

7.    استفاده از خاصیت ادرارآوری آن فقط در اینگونه دردها توصیه می‌شود و به این نحو دردهای کلیه و مثانه را درمان می‌نماید.

8.    آب لیمو یک ترشی است که برخلاف سرکه ضعف نمی‌آورد بلکه نیروبخش بوده، عضلات معده و روده‌ها را تقویت می‌نماید.

9.    آب لیمو داروی ضد خون دماغ است، تمام سم‌های خون را می‌سوزاند.

10.                       چربی و پیه را از بین می‌برد.

11.                       اشتها آور است.

12.                       اسهال عادی و خونی را معالجه می‌کند.

13.                       از طاس شدن سر جلوگیری کرده باعث تقویت موهای سر می‌شود.

14.                       بزاق دهان را زیاد می‌کند چون بزاق دارای اثر ضدعفونی کننده‌است و میکربهای دهان را از بین می‌برد.

15.                       آب لیمو از عوامل خنک کننده در تابستان است که می‌تواند عطش و حرارت بدن را رفع کند.

16.                       موجب راحتی اعصاب می‌شود.

17.                       باعث زیاد شدن نور چشم شده و آب مروارید را از چشم می‌برد.

18.                       آب لیمو می‌تواند جانشین دود و مشروب نزد معتادین گردد.

19.                       عمل تنفس را آسان می‌سازد.

20.                       لیمو التیام بخش زخمهاست.

21.                       باد مفاصل را درمان کرده و مداومت در خوردن آن تصلب شرائین را معالجه می‌سازد.

22.                       زهر حشرات مانند زنبور، عقرب، مار افعی با آب لیمو معالجه می‌شود.

23.                       آب لیمو ضد تیفوس، ضد سرخک، ضد آبله مرغان و مخملک است.

24.                       صفرابر است

 از تجارب پیشینیان

برای تمیز کردن ظروف مسی، اشیاء نقره‌ای، مرمرسفید و صندلیهای حصیری، لیموترشی را دونیم کنید و روی شیء بمالید. سپس بشویید و آب بکشید

موارد مصرف در زیبایی

اگر هر روز صبح به کمک تکه‌ای پنبه آب لیمو به پوست بمالید برای روشن کردن رنگ و تقویت و آرامش آن عموما مؤثر است. هم چنین برای سفت شدن ناخن و نرم شدن دست می‌توان آن را به کار برد. پوست لیمو اگر به دندان مالیده شود، رنگش را سفیدتر خواهد کرد

 روش‌های استعمال

لازم به ذکر است که این روش‌های استعمال حتماً به درمان کامل نمی‌انجامد ولی درمان نسبی را به دنبال خواهند داشت.


استعمال داخلی:

*دم کرده: چند برش حلقوی لیموی ترش را با پوست آن در آب جوش دم کنید. برای درمان ورم روده و درد کبد چندین فنجان از این جوشانده را در روز بنوشید.

*لیموناد: آب لیمو ترشی را در نیم لیوان آب بریزید، یا لیمو ترش تازه‌ای را حلقوی برید و خوب در آب بخیسانید. و به هنگام تب و تهوع بنوشید.

*ضد کرم: میوه درسته را له کنید. در آبی که به آن عسل افزوده‌اید دو ساعت بخیسانید. صاف کنید و قبل از خواب بنوشید.

*شربت: مخلوطی از ۴۰ ٪ آب لیمو ترش و ۶۰ ٪ شکر فراهم کنید. این شربت می تواند در مداوای اسکوربوت مؤثر باشد.

*داروی ورم کبد: سه لیمو ترش رسیده را از طول قاچ کنید. پیش از خواب روی قاچها آب جوش بریزید. صبح فردای آن شب ناشتا بخورید.


استعمال خارجی:

*غرغره: یک لیوان آب ولرم را در آب لیموی تازه بریزید. برای بهبودی بیماری آنژین غرغره کنید.

*لیمو ترش ساده: روی زخم‌های عادی و عفونی کمپرس لیمو ترش ساده یا همراه آب بگذارید. برای برطرف کردن عرق یا سرمازدگی با آب لیمو ترش دست و پا را ماساژ بدهید. در مقابل گزش حشرات یک برش لیمو ترش را روی پوست بمالید. برای بهبودی میگرن چند برش لیمو ترش را در پارچه‌ای پیچیده روی شقیقه‌ها بکشید.

در صورت ابتلا به زکام یا خون دماغ پنبه‌ای را به آب لیموی خالص یا همراه اندکی آب آغشته کنید و در سوراخ بینی فرو برید.

 

 

به

بِه با نام انگليسي Quince از خانواده Rosaceae و  از جنس Cydonia بوده ،كه تنها يك گونه با نام  Vulgaris را دار است  و  بومي ايران و تركمنستان ميباشد.
 بِه درخت كوچكي است به ارتفاع حداكثر 5 متر، از 5-4 سالگي ميوه توليد مي كند و عمر آن به 50 سال مي رسد. شاخه هاي جوان، برگها و پشت ميوه از كركهاي نرم سفيد يا خاكستري مايل به قهوه اي پوشيده شده است. برگهاي تخم مرغي يا تقريباً گرد يا بيضي نوكدار با قاعده گرد، گلها درشت و صورتي مايل به سفيد، گلبرگها تخـم مرغي، داراي 5 كاسبرگ، 5 گلبرگ وگلهـاي خـود بارورند. گلـها در انتهـاي شاخكهاي برگدار ظـــاهر مي شوند. ميوه بر حسب رقم گرد، تخم مرغي، گلابي شكل با رنگ زرد طلايي و در بعضي ارقام مايل به سبز و كركدار است.
اقليم :
بِه در مناطق سردسير و گرمسير معتدل قابل كشت مي باشد نياز سرمايي بِه از ساير ميوه هاي دانه دار كمتر است و بين 100 تا 450 ساعت زير 7 درجه سانتيگراد مي باشد. ظــهور شكوفه هاي به بسيار ديرتر از ساير ميوه ها است. بهمين دليل خطر سرمازدگي بهاره در اين ميوه بسيار كم است.
خاك :
خاكهاي نيمه سنگين رسي و شني براي كشت درخت بِه مناسب است. خاكهاي آهكي موجب عدم جذب آهن و ابتلا به زردي مي شود كه اين حالت در اراضي سنگين و زه دار هم مشاهده مي شود. درخت بِه، به شوري خاك و آب مقاومتر از ساير ميوه هاي دانه دار است. بِه تا حدودي به خشكي مقاوم است.
ازدياد
بِه از طريق پاجوش، قلمه، خوابانيدن و پيوند قابل تكثير است. پايه هاي بذري بِه براي ارقام مرغوب به، زالزالك براي اراضي نامناسب و آهكي و Qb ، Qa وQc پايه هاي مناسب بِه مي باشند. نوع پيوندهاي شكمي و اسكنه اي در بِه متداول است.
كاشت :
فواصل كاشت به معمولاً 5*5 يا 6*5 در نظر گرفته مي شود. اصولاً درختان بِه، به هرس زيادي احتياج ندارند ولي براي فــرم دهي نهالها بايد از ارتفاع 100-70 سانتيمتري زمين سربرداري شــــوند و در سال دوم 5-4 شاخه در اطراف شاخه اصلي انتخاب و بقيه حذف شوند.
ارقام بِه : در ايران حدود 10 رقم بِه شناسايي شده كه مهمترين آنها عبارتند از : بِه اصفهان، بِه نيشابور، بِه ترش آذربايجان، بِه مظاهري، بِه حاجي رفيعي
برداشت :
به از اوايل مهر ماه تا اواخر آبان برداشت مي شود كه معمولاً در ميان ميوه هاي ســردسيري آخـرين ميوه ايست كه مي رسد. برداشت با دست انجام مي شود و زمان برداشت وقتي است كه رنگ ميوه زرد و زرد طلايي شده باشد.
مصارف :
ميوه بِه بعنوان تازه خوري مصرف ندارد و حدود 90% آن در صنايع مربا سازي و تهيه شربت كاربرد دارد. دانه به مصرف طبي دارد و در تخفيف سرفه، سينه درد از قديم متداول بوده است.
آفات و بيماريهاي بِه در استان اصفهان :
آفات : از مهمترين آفات درخت بِه در استان ميتوان به كرم بِه اشاره نمود كه داراي چندين نسل در طول فصل رشد مي باشد.
بيماريها : از مهمترين بيماريهاي درخت بِه در استان ميتوان به پوسيدگي سفيد ريشه اشاره نمود.
سطح كشت :
بر اساس آمار نامه سال 81-80 وزارت جهادكشاورزي سطح كشت بِه در كشور 4701 هكتار(1550 هكتار نهال، 16552 هكتار بارور) با متوسط عملكرد 1/11917 كيلوگرم در هكتار مي باشد. مهمترين استانهاي توليدكننده بِه عبارتند از : اصفهان، كرمان، خراسان، فارس و گيلان.
سطح كشت بِه در استان اصفهان بر اساس آمار نامه سازمان جهادكشاورزي استان اصفهان برابر 5/1128 هكتار(345 هكتار نهال و 5/783 هكتار بارور) با متوسط عملكرد 3/1314 كيلوگرم در هكتار كه عمدتاً در شهرستانهاي نطنز، فلاورجان، تيران و كرون، كاشان و شهرضا كشت مي شود.

 

نیاز های درخت به برای گلدهی و تولید میوه


درخت به در همه نوع خاک ها رشد می کند , اما خاک سبک و دارای رطوبت و حاصلخیزی کافی را ترجیح می دهد. درخت به در شرایط نور کامل آفتاب بسیار خوب رشد می کند. درخت به اگرچه در شرایط کمی سایه خوب رشد می کند , اما میوه کافی نمی دهد وقتی در چنین شرایطی قرار گیرد. ارقام مختلف درخت به شرایط خاص خود را برای رشد و میوه دهی دارند. آفات و بیماری درختان سیب و گلابی می توانند درخت به را نیز مورد حمله قرار دهند. درخت به برای رشد و میوه دهی به فصل رویش طولانی , آب کافی و برنامه سمپاشی علیه افات و بیماری ها نیاز دارد.
درخت به در خاک های قلیایی به کمبود آهن حساس است و به همین خاطر خاک های اسیدی را بیشتر دوست دارد.وزش باد های تند می تواند به درخت به اسیب رساند و از ادامه میوه دهی درخت جلو گیری نماید. احداث بادشکن در مناطق دارای وزش باد های تند لازم می باشد.با وجودیکه درخت به برای گرده افشانی به درخت گرده دهنده نیاز ندارد اما کشت چند رقم از درخت به که موجب میوه دهی بهتر درخت به می شودتوصیه می گردد.کود دهی ازت به مقدار زیاد می تواند سبب تولید پاجوش های زیاد نماید که این پاجوش ها می توانند درخت را ضعیف نمایند.
درخت به با عناصر غذایی کم در زمان برداشت , میوه زیادی نمی دهد. رشد ناقص میوه به بواسط ابیاری کم یا عدم ابیاری در زمان نیاز درخت به اب ,می باشد.کود دهی درست در طی زمستان و بهار می تواند غذایی کافی در اختیار گیاه قرار دهد.
در طی بهار , مصرف کود دارای ازت , و یا کود گاوی کمپوست شده موجب تولید شاخه های بارده زیاد در درخت به می شود.

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و نهم آذر 1389ساعت 13:27  توسط AFSHEN | 

آب و هوای مناسب زعفران:
زعفران گیاهی است نیمه گرمسیری و در نقاطی که دارای زمستانهای ملایم و تابستان گرم و خشک باشد بخوبی می روید

  مقاومت زعفران در مقابل سرما زیاد است و لیکن چون دوران رشد آن مصادف با پائیز و زمستان و اوایل بهار است طبعا در این ایم به هوای مناسب و معتدلی نیاز دارد. در دوره خواب یا استراحت گیاه (تابستان) بارندگی یا آبیاری برای آن مضر است بنابراین کشت و کار آن در مناطق گیلان و مازندران و مناطق گرم جنوب کشور معمول نیست. اراضی آفتاب گیر و بدون درخت که ضمنا در معرض بادهای سرد نیز نباشد برای رشد زعفران مناسب است. با این وجود در برخی از روستاهای بیرجند و قاین در زیر سایه بوته های زرشک و درختان بادام که در تابستان کمتر آبیاری می شوند کاشته می شود.
حداکثر دمای این گیاه بین 40 تا 35 درجه سانتی گراد و در ارتفاع بین 1300 تا 2300 متر از سطح دریا عملکرد خوبی را نشان داده است.
خاک مناسب پرورش زعفران:
از آنجاییکه پیاز زعفران مدت نسبتا زیادی (7 - 5 سال) در زمین می ماند. خاک زمین باید سبک یا ترکیبی از شن و رس باشد که پیاز بتواند در این مدت علاوه بر تامین مواد غذایی، در مقابل شرایط خاص منطقه ای نیز مقاومت نماید.
بنابراین جهت رشد و نمو مناسب گیاه و تولید محصول مرغوب و مطلوب زمین های حاصلخیز و زهکشی شده بدون درخت با خاک(لومی، لیمونی، رسی و شنی) و آهک دار که PH آن بین 7-8 باشد بر زمین های شور، فقیر و مرطوب، اسیدی ترجیح داد.
زعفران در زمین هائیکه دارای قلوه سنگ یا علف های هرز یا مواد آلی پوسیده نشده باشد محصول خوبی نمی دهد.
تهیه زمین:
در تهیه زمین به منظور کاشت زعفران لازم است توجه و دقت خاصی معمول شود ابتدا در فرصتهای مناسب در پائیز یا زمستان زمین مورد نظر را شخم عمیق می زنند درصورتیکه شرایط مناسب نبوده یا دسترسی به تراکتور مقدور نباشد می توان شخم را در پایان بهار یا اوایل تیرماه نیز انجام داد.
در تهیه زمین بطریق سنتی در اوایل بهار پس از قطع بارانهای بهاره زمین را با گاوآهن ایرانی شخم می زنند بعد از 15 - 10 روز مجددا به شخم زمین اقدام می کنند و اگر زمین دارای کلوخ باشد گاوآهن را باز کرده و کلوخ ها را با استفاده از ماله خرد

می کنند بعد از دو یا سه هفته مجددا زمین را دوبار در جهات عمود بر هم شخم می زنند قبل از شخم سوم برای هر 100 متر مربع زمین 10 - 5 بار الاغ کود حیوانی پوسیده پخش می نمایند کشاورزان بخوبی دریافتند که شخم های مکرر صرفنظر از تهیه بستر مناسب کشت زمین را تا حدودی از وجود علف های هرز پاک می سازند.
در این طریق زمین کرت بندی شده و طول و عرض کرتها را نسبت به شیب زمین و قدرت آب تعیین می کنند. معمولا عرض و طول کرتها در حد بین 4*10 تا 100*10 متر می باشد در زراعت مکانیزه زعفران زمین را در پاییز سال قبل از کشت با گاوآهن شخم عمیق می زنند در بهار پس از قطع بارانهای بهاری خاک را با انجام شخم متوسط ضمن سله شکنی از وجود علفهای هرز پاک می کنند در مرداد یا شهریور پس از پخش 40 -80 تن کود حیوانی و 200 کیلوگرم فسفات آمونیوم زمین را بصورت فارو در میاورند و برای کشت آماده می کنند. (البته متخصصین تغذیه ای توصیه می کنند که حدود 250 کیلوگرم سولفات پتاسیم نیز در این مرحله با خاک مخلوط گردد)
انتخاب پیاز و زمان کشت زعفران:
احداث مزارع جدید زعفران فقط بوسیله پیاز آن مقدور و معمول است. بنابراین تهیه و انتخاب پیاز مرغوب جهت کاشت در ایجاد و گسترش کشت حائز اهمیت است. پیاز زعفران را می توان از خاک درآورد به انبار یا مزرعه دیگری منتقل نمود، با توجه به دوده خواب یا استراحت پیاز که از اواخر اردیبهشت ماه تا اواخر مرداد ادامه دارد می توان در این فاصله نسبت به بیرون آوردن پیاز اقدام کرد. بهتر است پیازها پس از بیرون آوردن از زمین کاشته شوند تا پیازها ضمن ادامه استراحت در زمین جدید مستقر شوند. از بیرون آوردن پیازها در اواخر مرداد به بعد باید خودداری کرد چون در این موقع بعضی از پیازها ممکن است برای ریشه دادن و جوانه زدن آماده باشند هر قدر فاصله بیرون آوردن پیازها تا کاشت کمتر باشد بهتر است با وجود این پیاز زعفران را برای مدت چندماه در محل سرد و خشک با ارتفاع 30 - 20 سانتی متر می توان بصورت پخش شده نگهداری نمود ولی این امر باعث عدم توسعه فیزیولوژیکی گلها شده و باردهی سال اول کشت را شدیدا کاهش می دهد.
پیاز زعفران را از موقع خزان بوته (اوایل خرداد تا اواسط مهرماه می توان کشت نمود ولی بهتر است از کاشت پیاز در اواخر تیر و اوایل مرداد خودداری شود زیرا در این موقع هوا و زمین بسیار گرم است و بیم آن می رود که رطوبت پیاز موقع جابجای از بین رفته و به آن صدمه وارد شود. بر اساس تحقیقات انجام شده توسط مرکز پژوهشهای صنعتی خراسان بهترین زمان کشت خرداد ماه می باشد.
نوع و مقدار کشت پیاز زعفران:
بطوریکه گفته شد زعفران بوسیله غده ساقه که عبارت از پیازهای تو پر (بنه) می باشد ازدیاد می شود و اندازه آن از یک فندق تا یک گردو متفاوت است. پیازهای انتخابی باید درشت تر، سالم تر و بدون زخم و خراشیدگی و عاری از هر نوع بیماری باشد.
پیازها بهتر است قبل از کاشت با سموم قارچ کش از قبیل سرزان، سری تیزان و گرامنیون و غیره به نسبت 500 - 300 گرم سم برای یکصد کیلو پیاز بر علیه بیماریهای قارچی ضد عفونی شوند. در موقع کاشت بهتر است پولک یا لایه خشک کف پیاز به همراه مقداری از پوسته آزاد روی پیاز جدا شوند تا جذب آب بوسیله پیاز آسانتر و جوانه زدن آن سریعتر انجام شود. مقدار کاشت پیاز بسته به ریزی و درشتی از 10 - 3 تن در هکتار فرق می کند. فواصل کاشت معمولا 30 - 25 سانتی متر از هر طرف می باشد.
تعداد پیاز انتخابی جهت کاشت در هر چاله 3 پیاز است با وزن متوسط 6 گرم برای هر پیاز می باشد در صورتیکه پیازها ردیفی در فارو کاشته شوند بصورت منفرد و با فاصله 8 - 6 سانتی متر از یکدیگر به مقدار 3 تن و در صورتیکه بصورت سنتی و در هر چاله 5 عدد مصرف کنند میزان کاشت پیاز به 5 تن بالغ خواهد شد. گفتنی است که در تحقیقات انجام شده بهترین پیازها، پیازهایی با اندازه بیشتر از 8 گرم بود.
عملیات کاشت پیاز زعفران:
برای کاشتن پیاز زعفران ابتدا چاله های یک ردیف را با بیل در می آورند و در داخل هر چاله بطوریکه گفته شد از 3 - 15 پیاز قرار می دهند. عمق کاشت پیاز 20 - 15 سانتی متر در نظر گرفته و در موقع کاشت سر پیازها باید رو به بالا قرار گیرد. پیازها در عمق 20 سانتی متری در زمستان از سرما و یخبندان و سایر تنش های محیطی و در تابستان از گرما زدگی مصون می مانند.
برای کاشت زعفران 5 - 4 نفر شرکت می کنند به این ترتیب که یک نفر با بیل چاله ها را در می آورند دو نفر پیازهای قابل کشت را بصورت دسته های 3 تا 5 یا 15 تائی انتخاب می کنند و نفر چهارم پیازها را در داخل چاله ها قرار می دهند و بقیه نفرات کار خود را ادامه می دهند تا تمام زمین کاشته شود. سرانجام سطح مزرعه را که نا مسطح شده با بیل یا ماله ایکه صاف و فشرده می سازند تا پیازها به خاک بچسبد.
زمین کشت شده به همین صورت تا موقع آبیاری پائیزه رها می شود قبل از آبیاری در حدود 20 - 10 تن کود حیوانی کاملا پوسیده با بیل یا چهر شاخ در سطح زمین پخش می نمایند.
در اسانیا کاشت زعفران به صورت دیم صورت می گیرد پیازهای زعفران بجای کپه کاری در داخل ردیف 4 بفاصله 5 تا 8 سانتی متر از همدیگر کاشته می شود. و ردیف های کاشت از یکدیگر 35 - 30 سانتی متر فاصله دارد. پس از انجام عمل کاشت روی شیارها را با ماله پوشانده و زراعت ردیفی بنظر می رسد.
آبیاری:
پس از پایان کاشت پیازهای زعفران که حداکثر تا آخر شهریورماه طول می کشد حدود 15 تا 10 روز بعد از کاشت اقدام به آبیاری مزرعه می نمایند. در نقاط مختلف خراسان بسته به وضعیت آب و هوایی منطقه از اواسط مهر ماه تا دهه اول آبان آبیاری زعفران شروع می شود. با توجه که گل کردن زعفران تا حدودی تابع آب اولیه می باشد لذا برای اینکه برداشت زعفران با مشکل مواجه نشود آب اول را در بین قطعات با فاصله چند روز تقسیم می کنند تا بدین وسیله دوران اوج گلدهی قطعات با یکدیگر همزمان نباشد.
آب اول زعفران خیلی مهم است و تمام نقاط زمین باید بطور کافی و یکنواخت آب بخورد تا گلهای یک قطعه با هم و هم زمان بیرون آیند بعد از گاورو شدن مزرعه برای سله شکنی از کج بیل و چهار شاخ فلزی یا گاو آهن  ایرانی با عمق کم استفاده می شود متعاقب آن زمین را ماله می کشند. سله شکستن زمین باعث می شود که جوانه های گل با سهولت بیشتری از خاک بیرون آمده و رشد قوی و مطلوبی داشته باشند.
پس از آبیاری اول بفاصله 15 - 20 روز بعد از آن اولین گلهای زعفران ظاهر می شوند بدیهی است که مزرعه زعفران در سال اول محصول قابل توجهی نمی دهد. از اوایل فروردین تا زمانیکه رنگ برگها به زردی مایل شود هر 12 - 6 روز یکبار آبیاری انجام می شود.
باید توجه داشت که بعد از وجین یک نوبت آبیاری به تاخیر بیفتد تا علف های هرز از بین رفته و مجددا سبز نشوند. آب آخر در درشت شدن پیاز موثر است.
سله شکنی:
همان طور که اشاره شد بعد از آبیاری اول به محض گاورو شدن زمین سطح مزرعه باید سله شکنی شود بنحوی که پیازها صدمه نبینند بهترین وسیله سله شکنی کج بیل و بیل شیار دار و گاوآهن ایرانی و کولتیواتر است.
سله شکنی باعث می شود که گلها بآسانی از خاک بیرون آمده و کود حیوانی با خاک مخلوط گردد. در مواقعی که زارع نتوانسته باشد بزمین خود کود دهد قبل از اجام آبیاری می توان کود لازم را در سطح خاک پخش نموده و با شخم سطحی با خاک مخلوط نمود و بعد از این عمل که در واقع حکم سله شکنی را دارد جهت هموار نمودن زمین و چسباندن خاک به پیازها زمین را ماله می کشند.
وجین علف های هرز: علف های هرز از طریق رقابت با گیاه زعفران از نظر آب و مواد غذایی و نور خورشید سبب کاهش محصول می شود علاوه بر این ممکن است در مراحل کاشت و برداشت زعفران مزاحمت های ایجاد و میزبان تعدادی از بیماریها و حشرات و بخصوص نماتد باشد. وجین مزرعه در هر موقع که علف های هرز رشد کردند ضروری است در مزارع زعفران اولین وجین بعد از آبیاری دوم انجام و این وجین باعث از بین رفتن علف های هرز مزرعه زعفران می گردد.
بطور معمول اولین وجین زعفران بعد از برداشت گلها و دومین آن در صورت لزوم به فاصله در حدود یک ماه قبل از آب سوم انجام می شود. در مورد مبارزه شیمیایی با علف های مزرعه باید توجه کرد که چون اثر این علف کش ها بر روی گیاه آزمایش نشده لذا باید حتی الامکان به هنگام رشد بوته های زعغران از مصرف علف کش های شیمیایی خودداری شود.

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و نهم آذر 1389ساعت 13:24  توسط AFSHEN | 

•         لاله واژگون:

 

 نام علمی:                   Fritillaria imperialis

                  

 تک ‌لپه‌ای‌ها


   خانواده:                         سوسنیان

 

 

پراکنش:

 

 گیاهی است بومی منطقه گسترده‌ای از آناتولی، فلات ایران و کوه‌پایه‌های هیمالیا.

 

 

آن را گُل اَشک و اشک مریم نیز نامیده‌اند زیرا مقداری شبنم در بین این گل‌ها جمع می‌شود و سپس از گل به پائین می‌چکد.

 

گلدهی وعمرگیاه:

عمر این گیاه بسیار کوتاه است. گل‌دهی آن از اوایل اردیبهشت آغاز می‌شود و در فصل بارش پایان می‌یابد

 

گیاهشناسی:

 

•         لاله واژگون از گیاهان علفی پیازدار و چندساله‌است که تاکنون ۱۵ گونه آن در ایران شناسایی شده‌است. گونه زرد کمرنگ متمایل به لیمویی این گل‌ها موسوم به  بین ۵۰ تا ۸۰ سانتیمتر ارتفاع دارد.

•          

     خواص دارویی:

 

•         خواص دارویی این گیاه اصولاً در پیاز این گیاه است. پیاز این گیاه داروی مؤثری برای دردهای رماتیسمی و دردهای مفصلی و پاک‌کننده دستگاه کبدی است. البته این گیاه جزء داروهای سمی است و مصرف آن باید زیر نظر پزشک باشد.

•            اثر ضددردی پیاز گیاه لاله واژگون به علت وجود موادی موسوم به آلکالوئیدهای موجود  در این گیاه است.

 

 

   

 

                            بیلهر:

 

نام علمی:DOREMA aUCHERi                      

 

•        خانواده:               چتریان

•         

•         

•        بیلهَر یا کندل کوهی  (نام علمی: Dorema aucheri) )یکی از گیاهان از خانواده چتریان است.

 

پراکنش:

 

•        بیلهر در ایران از جمله در بلندی‌های بالای ۲۵۰۰ متر در استان کهگیلویه و بویراحمد می‌روید.

•         

بیلهر بومی ایران است و در استانهای فارس- کهگیلویه و بویراحمد-چهار محال و بختیاری-لرستان و کردستان در ارتفاعات رشد می‌کند.

گیاهشناسی:

 

گیاهی است علفی ,چند ساله,دارای برگهای چسپنده که این برگها

بسیار تلخ بوده,ارتفاع گیاه به حدود20سانتی متر میرسد.

 

موارد مصرف:

 

مردم بومی به صورت خوراگی همراه با ماست و یا به صورت ترشی این گیاه را مصرف می‌کنند. خواصی شفابخش در درمان بسیاری از بیماری‌ها دارد.

 

نوع خاک:

 

درهرنع خاکی قابل رویش می باشد ولی خاکهای سبک را بیشتر می پسندد.

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و نهم آذر 1389ساعت 13:22  توسط AFSHEN | 

درخت برگ بو

فارسی  برگ بو- درخت برگ بو

انگليسيLaurel , true laue laurel

فرانسويLaurier sauce وLaurier- Sweet bay –

نام عربی  غار

تيره Lauraceae     
نام علمي Laurus nobilis L

نام هندي  حبالغار  
 درخت ان به فارسي «باهشتان»گفته مي شود،در كتب طب سنتي به نامهاي «درخت غار»،«برگ بو»،«مازريون»،«دفنه»و «شجرة الرند» نام برده شده است

مشخصات
برگ بو گياهي است به صورت درخت و درختچه هميشه سبز و ناخزان(د رمناطق با زمستانهاي خيلي سرد بايد حفاظت شود)، در شرايط مساعد ارتفاع آن 20-15 متر هم مي رسد ولي معمولا 8-7 متر مي باشد. گياهي است پلي گام و در عين حال ممكن است گلهاي نر و ماده وهمچنين گلهاي هر مافروديت (نر و ماده در يك گل) روي يك درخت ديده شود.برگها متناوب،سبز تيره ،بيضي شكل ،نوك تيز و معطر و زيبا هستند گلهاي آن كوچك به رنگ زرد با خاكستري روشن و ميوه آن كوچك به رنگ ارغواني تيره و به اندازه دانه انگور مي باشد.درختچه اي است زيبا ،فرانسوي ها آن را لوريه شاعران هم مي گويند.
روش تکثیر

تكثير آن با قلمه و قلمه هاي ريشه دار و يا با پاچوش انجام مي شود و پس از 8-7 ماده ريشه هاي آن به قدر كافي توسعه يافته و مستقر مي شود.اين درخت در خاكهاي غني و قابل نفوذ رشد خوبي دارد. چيدن بر گهاي معطر آن براي اينكه سبزي كامل نشود معمولا بايد صبح زود انجام شود وبراي خشك كردن روي هم انباشته نشود و در لايه هاي نازك و در سايه پهن و خشك شود.خشك كردن در آفتاب موجب مي شود كه رنگ سبز زيباي آن قهوه اي شود و مقدار زيادي روغن معطر و اسانس آن از بين برود.

تركيبات شيميايي
ميوه اين درخت داراي اسانس روغني فراري است كه داراي مقدار زيادي اسيد يوريك است. اسيد لوريك از اسيدهاي چرب است كه به شكل متبلور سفيد در مي آيد.در برگهاي خشك برگ بو نيز از 3-1 درصد اسانس روغني فرار بسيار معطر وجود دارد كه از طريق تقطير مي توان استخراج نمود.در برگهاي گياه نيز اسانس روغني فرار وجود دارد.
خواص و كاربرد
از نظر حكماي مغرب زمين تا اواخر قرن هيجدهم كه گياه درماني ،رونق وسيعي در اروپا داشت .در كتاب گياه درماني به نام گرت هربال كه در سال 1526 ميلادي دانشمند معروف [پيتر تروريس]آن را تهيه كرده و در انگلستان چاپ شده ،در مورد كاربرد ميوه و برگ درخت غار چنين آمده است:
«خميري كه از گرد حاصل از كوبيدن ميوه هاي اين درخت به دست آمده مخلوط با عسل براي معالجه رنگها و لكه هاي غير طبيعي پوست صورت و همچنين براي از بين رفتن دانه ها و لكه هاي قرمز رنگي كه در پوست صورت جوانان مي زند تجويز مي شده است.»
دانشمند ديگري به نام  كول پپر  در كتابش به نام كمپليت هربال كه در اواسط قرن هفدهم نوشته است در مورد ميوه درخت برگ بو مي نويسد:
 «روغني كه از ميوه ي درخت برگ بو به دست مي آيد براي انواع ناراحتي ها ي مفاصل ،اعصاب ،معده ،شكم انواعي از قلوه ها و تشنجها ي عضلاني گرفتگي عضلات يا ،انواع درد ها ،بي حسي در هر نقطه از بدن مفيد است ،به اين ترتيب كه محل ناراحت را روغن مالي مي كنند . براي رفع درد هاي گوش هم چند قطره از اين روغن استفاده مي شده است ويا بخور حاصل از جوشانده ميوه ها و برگهاي آن به وسيله اي مثل قيف يا بادگير داخل گوش مي كرده اند»
براي از بين بردن لكه هاي كبود خونمردگي در پوست و گوشت بدن از مالش روغن آن در محل آسيب ديده استفاده مي شده است كه خونمردگي خيلي سريع جذب مي شده است. ضمنا مالش روغن آن براي رفع خارش و عوارض جرب در پوست و عوارض ورم و آثار ضربه هايي مانند شلاق روي پوست بسيار موثر است. غار طبق نظر حكماي طب سنتي شرق گرم و خشك است ، مغز ميوه ان گرمتر از پوست و برگ آن گرمتر از برگ پوست آن و پوست آن و روغن آن گرمتر از ساير اجزا و حتي از روغن گردو نيز گرمتر است. خواص آن مفرح و مقوي و مدر و ضدسم است خصوصا ميوه آن ،اگر ميوه آن با سركه خيلي رقيق خورده شود براي سردردهاي بلغمي ،گازها،نفخها،صرع،وسواس،تق ويت ذهن و فهم بسيار نافع است. ماليدن روغن آن براي درد اعصاب و رفع حواس پرتي و افزايش حافظه خوب است. اگر ساييده ميوه آن با روغن گل سرخ و سركه مخلوط شود ،قطره آن براي رفع درد هاي سر و گوش و رفع صداو طنين در گوش و ثقل سامعه مفيد است و موجب تقويت گوش مي شود و همچنين اگر قطره روغن آن مصرف شود نيز همين نتايج را براي گوش خواهد داشت . مضمضه دم كرده برگ آن براي تسكين درد دندان مفيد است. اگر با ميوه و برگ كوبيده آن مخلوط با عسل انگشت پيچ درست شود خوردن آن براي امراض سرد و اگر با سكنجبين انگشت پيچ درست شود خوردن آن براي امراض گرم و زخمها و جراحات ريه و سرفه كهنه و تنگي نفس مفيد است. خوردن ميوه آن براي دل پيچه و امراض كبد و طحال و با عسل براي طخم روده ها وخوردن روغن آن با سركه انگور براي درد كبد مفيد است.اگر 10 ميلي گرم ميوه آن را ساييده و بخورند دل پيچه را فورا تسكين مي دهد.روغن آن ايجاد آشفتگي و دل به هم خوردن مي كند و قي آور است و ترشح ادرا را زياد مي كند.اگر در دم كرده آنبنشينند براي امراض كليه و مثانه مفيد است.خوردن ميوه آن براي خرد كردن سنگ مثانه نيز مفيد است خوردن و يا ماليدن روغن آن در مواضع درد براي رفع دردهاي مفاصل و درد كمر مفيد است ،ماليدن روغن آن با سركه روي پوست براي رفع لكه هاي جلدي موثر است.
اين گياه داراي ضررهايي نيز هست .ميوه و روغن آن معده را سست كرده و قي آور است و مضر سينه مي باشد و اصلاح آن با خوردن كتيرا ميسر است.مقدار خوراك از ميوهع و برگ ان10-2 گرم است. مقدار 10 گرم آن مسهل است.

در اصطلاح طب سنتي ميوه درخت غار را «حبالغار»مي گويند،به خجم گيلاس ، خيلي معطر و سياه رنگ و داراي روغني سبز رنگ و نيم جامد است. تهيه روغن حب الغار به ترتيب زير است:
روش اول: حب الغار خشك را نيم كوب كرده و در روي الك بريزند و روي بخار آب جوش گذارند تا نرم شود سپس آن را در كيسه محكمي ريخته و آن كيسه را در ميان 2 قطعه آهن سوراخ دار كه با آب جوش گرم شده باشند گذارده و فشار مي دهند.
روغني كه از آن خارج ميشود با كاغذ صاف كنند. سابقا در بازار ايران برگ بو را به نام «سازج هندي»عرضه مي كردند.
روش دوم: دانه گياه يا حب الغار را گرفته در آب بپزند و بگذارند سرد شود قشري كه روي آب مي گيردبردارند. روش ديگر اين است كه ميوه و برگ آن را بپزند و پس از آن عصاره آنها را با فشار گرفته با دو برابر وزن آن روغن زيتون مخلوط ،روي آتش ملايم بگذارند آنقدر كه آب آن تبخير شود و روغن بماند و دقت شود كه نسوزد وآن روغن را به كار برند. در هندوستان از ميوه گياه به عنوان قاعده آور و بند آور دن اسهال و قطع ترشحات مهبل و استسقا مصرف مي شود. تذكر اي نكته ضروري است كه بايد دقت شود كه اولا برگها و ميوه درخت غار را با برگهاي درخت ديگري به نام يا غار گيلاسي كه در شرايط خاصي سمي است اشتباه نشود ثالثا با درخت ديگري به نام خرزهره نبايد اشتباه شود البته مشخصات در خواص ساير ها كه با برگ بو به كلي متفاوت هستند .
  درخت آن همیشه سبز است و پوست آن خاکستری تیره و چوب آن خیلی سخت می باشد و دارای شاخه های انعطاف پذیر است در فارسی آن را درخت غار و باهشتان نامیده اند و دارای خواص گیاه درمانی زیادی می باشد.
خواص درمانی:

برگ بو در مورد گریپ و یا عفونت روده ای ضد عفونی کننده خوبی است. برای درمان برونشیت مزمن مورد استفاده قرار می گیرد و برای جلوگیری از تخمیر غذا در معده مفید است دم کرده آن هضم غذا را آسام می سازد و گاز و نفخ معده را خارج می کند همچنین نوشیدن دو تا سه فنجان از شربت برگ بو قبل از غذا برای درمان بی اشتهایی مفید است.

این گیاه ، گیاهی است همیشه سبز و زینتی که بعضی اوقات گلهایی کوچک بر روی آنها می شکفد

مکان :

این گیاه به مکانی آفتابگیر و گرم و خاک شنی نیازمند است.

ارتفاع :.
3-2 متر

تکثیر:

از طریق قلمه زدن.
محل رویش

این گیاه در همه جای دنیا یافت می شود. در باغها ، روی تراسها ، در سالنها و اتاقها. موطن آن کشورهای مدیترانه ای است ، یعنی نقاطی که این گیاه در آنها بطور وحشی رشد می کند و طول آن به 15 متر می رسد. نوع گلدانی آن تنها 3-2 متر رشد می کند. این گیاه برگهایی زینتی ، کلفت و براق دارد.




کشت :

اگر این گیاه از هوا و گرمای کافی برخوردار باشد شکوفا می شود . بنابراین بهتر است که در اواخر بهار و اوایل تابستان آنها را در باغ یا بر روی بالکن قرار دهید . این گیاه را همیشه مرطوب نگهدارید و مرتب آبپاشی کنید، در غیر این صورت برگهای براق آن زرد می شود. در فصل بهار و تابستان هفته ای یک بار به آن کود دهید.در فصل زمستان این گیاه را در اتاقی با نور کافی و دمای حدود 5 درجه سانتی گراد نگهدارید و به آن کمتر آب بدهید.
معمولاً کافی است شاخه های فرعی این گیاه را که بیش از حد بلند شده اند کوتاه کرده و به اندازه مناسب برگردانید. این کار را می توانید در هر زمانی انجام دهید. اما اگر بعد از چند سال بیش از حد رشد کرد دراوایل بهار آن را کوتاه کنید

برگ بو درخت یا درختچه ای همیشه سبز به ارتفاع ۱۵-۲ متر و دوپایه است. ساقه یا تنه باریك برگ بو در بخش فوقانی و بالا دارای انشعابات فراوان، پوست آن متمایل به سیاه و در پایه های مسن دارای شكافهای روشن است. برگ گیاه پایا، سبز تیره، چرمی و سرنیزه ای كشیده تا تخم مرغی پهن و به طول ۱۱-۳ سانتی متر، نوك تیز و دارای دمبرگ كوتاه به رنگ سبز متمایل به قرمز است. كاسبرگ ها و گلبرگ ها سفید متمایل به سبز و مثلثی است. میوه آن كروی تا بیضوی و به رنگ سیاه متمایل به ارغوانی است. برگ و میوه گیاه اندام دارویی درخت برگ بو را تشكیل می دهد.

محل کاشت

برگ بو دوستدار زمینهایی است که غنی از نظر مواد غذایی باشند. به آفتاب علاقه مند است پس محلهای آفتابگیر را انتخاب کنید اما باد و سرما آن را آزار می دهد. اگر نزدیک به دیوار کاشته شود تا اندازه زیادی از باد محافظت خواهد شد.

روشِ کاشت

گودالی به اندازه حجم ریشه در آورده و کف آن قدری کود حیوانی پوسیده بریزید، ریشه نهال را در گودال طوری قرار دهید که طوقه در سطح زمین قرار بگیرد سپس اطراف ریشه را خاک ریخته و آن را فشرده نموده سپس به آبیاری اقدام کنید.

به همین ترتیب اگر خواستید برگ بو را در گلدان بکارید باید گلدانی متناسب با حجم ریشه که کف آن روزنه ای برای خروج آبهای اضافه داشته باشد تهیه نموده قدری کمپوست داخل آن ریخته گیاه را به گلدان نشانده و حجم خالی گلدان را با مخلوطی از خاک در ماسه و کود برگ پر کنید. آبیاری بعد از کاشت فراموش نشود.

برداشت

چیدن برگهای معطر آن برای اینکه سبزی کامل داشته باشد معمولاً باید صبح زود انجام شود و برای خشک کردن روی هم انباشته نشود و در لایه های نازک در سایه پهن و خشک شود. خشک کردن در آفتاب موجب می شود که رنگ سبز زیبای آن قهوه ای شود و مقدار زیادی روغن معطر و اسانس آن از بین برود.

 

 

ازدیاد

ازدیاد نهال با روش استفاده از قلمه مشکل ولی انجام پذیر است. برای ازدیاد برگ بو باید در فصل بهار ساقه های ضخیم و سالم را انتخاب نموده و به خاک سبک بنشانید اما چون قلمه های برگ بو به سختی ریشه دار می شوند پیشنهاد می کنیم نهال آماده را از مراکز تولید نهال تهیه نموده و به خانه بیاورید.

 

مصارف دارویی  برگ بو

برگها و میوه هایش مصارف دارویی دارند. به صورت دم کرده و یا همراه با سوپ مصرف می شوند. میوه های برگ بو را ابتدا خشک نموده و از خشک شده آن استفاده می کنند. برگ بو اشتها را زیاد و معده را تقویت می کند. در زمان قدیم حکمای طب سنتی آن را برای رفع مشکلات ادراری و کاهش درد رماتیسم تجویز می کردند.

گلکاری

اواخر زمستان زمان مناسبی برای جابه جا نمودن و کاشتن درختان و درختچه های زینتی است. این بار درختی را به شما معرفی می کنیم که هم زینتی است و هم برگهایش مصرف دارویی دارند. برگ بو درختی است همیشه سبز با برگهایی به رنگ سبز تیره، با تنه ای خاکستری.

ارتفاع این گیاه به طور متوسط دو تا سه متر است. البته در شرایط مطلوب خیلی بیشتر از اینها رشد نموده و ممکن است به شکل درخت بزرگی با ارتفاع بیش از ده متر تربیت شود.

گلهای سفیدرنگش به صورت خوشه ای از اواخر بهار تا اوایل پاییز ظاهر می گردند، برگ بو میوه های کوچک و ارغوانی رنگ دارد.

اگر این درخت را در باغچه بکارید، رشد زیادی می کند؛ می توانید آن را به صورت یک گیاه گلدانی نگهداری کنید. اما یادتان باشد در این صورت کوتاه می ماند ولی به هر حال مثل یک درختچه زیبا زینت بخش خانه شما خواهد شد.

در صورتی که قصد کاشت این درخت را داشته باشید باید سراغ نهالهای جوان بروید زیرا کاشت و جابه جا نمودن نهالهای جوان معمولاً با موفقیت بیشتری روبه رو می گردد.

زمان جمع آوری برگ

هنگام بازشدن گل ها و در فصول بهار و ابتدای تابستان است ولی میزان روغن فرار برگ ها در صورتی كه در فصل پاییز جمع آوری شوند بیشتر گزارش شده است. این درخت دارای خاستگاه مدیترانه ای و اروپای جنوبی است و هم اكنون در نواحی شمالی و مركزی ایران پرورش می یابد. ماده متشكله اصلی برگ درخت برگ بو را روغن فرار تشكیل می دهد كه میزان آن ۳/۰ تا ۱/۳ درصد گزارش شده است. برگ بو را به عنوان ادویه و معطركننده در فرآورده های غذایی و آرایشی _ بهداشتی به كار می برند و از آن به صورت خوراكی به عنوان ضدنفخ، صفراآور و مدر و به صورت موضعی در درمان دردهای روماتیسمی استفاده می كنند. در طب گذشته برگ بو را مدر و ضدسم دانسته همچنین از آن در درمان دردهای عصبی و سردرد استفاده می كرده اند. این گیاه و روغن فرار حاصله از آن بایستی در محل خنك، ظروف سر بسته و دور از نور نگهداری شود

 

شرح تیره برگ بو

Lauraceگیاهان تیره برگ بو به صور مختلف درخت یا درختچه (بندرت علفی) و مخصوص نواحی حاره کره زمین می باشد. از مشخصات آنها این است که عموماً برگهائی متناوب یا متقابل ، ساده بدون استیپول ، غالباً چرمی و گلهائی منظم نر- ماده یا بر دو نوع نر و ماده (یک یا 2 پایه و یا پلی گام) و مجتمع به صورت خوشه یا گرزن متراکم دارند. پوشش گل آنها شامل دو ردیف 3 تایی و نافه گل آنها مرکب از 4 ردیف 3 تائی از پرچم ها است داخلی ترین ردیف پرچم ها نیز حالت غیر زایا (استامینود) دارد. مادگی گلهای آنها مرکب از یک برچه و میوه آنها شفت و محتوی دانه بدون آلبومن ولی با جنین حجیم و لپه های روغن دار است. گیاهان این تیره دارای سلولهای اسانس دار (غده تک سلولی) پراکنده در اعضای مختلف و سلولهای موسیلاژدار، مخصوصاً در ناحیه پوست است اسانس سلولهای آنها نیز به تفاوت دارای بوی معطر و یا نامطبوع می باشد از نظر درمانی خواص تعدادی از این گیاهان مربوط بوجود همین اسانسها در اعضای آنها می باشد چوب بعضی از آنها در صنعت حائز اهمیت فراوان است و در نجاری و منبت کاری مورد توجه زیاد قرار می گیرد.
تیره برگ بو دارای 1000 نوع گیاه است که در متجاوز از 400 جنس جای دارند جنس های مهم این تیره عبارتند از :
Cinnamomun دارای 100 گونه
Nectandra  گونه100
Persea   گونه10

 

 

 

تاریخچه

کاشت و پرورش درخت برگ بو در ایران در دورة قاجاریه آغاز یافت ناصرالدین شاه نهالهای آن را از اروپا آورد و در باغ کاخ گلستان کاشت  در همان روزگار، به گفتة شلیمر   برگ این درخت را از طرابزون به ایران می آوردند، و عطاران در بازار تهران و اصفهان آن را به جای ساذجِ هندی می فروختند. مظفرالدین شاه کاشت آن را در دیگر باغهای سلطنتی توسعه داد که تا چندین دهة پیش نمونه هایی از آن در محل کاخ وزارت دارایی (در تهران ) برجای بود (ثابتی ، همانجا)، و هنوز در ضلع شرقی پارک شهر تهران شش درخت نسبتاً کهنسال برگ بو احتمالاً از آن دوره موجود است   کاشت آن به عنوان درخت زینتی در تهران و برخی از نواحی شمال ایران معمول است  

دامنه انتشار

در نواحی شمال ایران, تهران و اطراف آن

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و نهم آذر 1389ساعت 13:20  توسط AFSHEN | 
 

چنار

مقدمه

چنار اساسا درختی زیبا و نسبتا بلند است. ساقه آن پوست صاف دارد و هر ساله پوست قدیمی آن به صورت قطعاتی بزرگ و کوچک از تنه جدا می‌شود و جای آن به صورت لکه‌های سفید تا مدتها بر سطح پوست تازه باقی می‌ماند. گیاهان تیره چنار (platanaceae) درختانی با برگهای منفرد ، گوشوارک‌دار ، با گل آذینهای کپه‌ای کروی شکل و تک‌جنس هستند. گل در این درختان دارای چرخه‌های متغیر و برچه‌های مستقل محتوی 1 یا تخمک راست است. میوه به صورت فندقه‌هایی محتوی دانه‌های آلبومن‌دار است.

یاهان تیره چنار

تیره چنار منحصر به جنس چنار (platanus) با 4 تا 7 گونه است که یک گونه آن به صورت خودرو در جنوب اروپا و سواحل مدیترانه می‌روید و در برخی از کشورهای اروپایی ، مانند فرانسه ، فراوان کاشته می‌شود و به چنار معمولی (پلاتانوس ولگاریس) موسوم است. گونه‌ای از آن که در بیشتر کشورهای اروپایی کاشته می‌شود.
دارای خاستگاه غرب آمریکای شمالی است و به چنار غربی (پلاتانوس اوکسیدانتالیس) معروف است. از گونه‌های بسیار مشهور این تیره چنار شرقی (پلاتانوس اوریانتالیس) است که خاستگاه اصلی آن آسیای صغیر است و در ایران نیز از پایه‌های خودروی آن در نواحی غربی نامبرده‌اند. به هر حال ، تیره چنار در نیمکره شمالی انتشاردارد.

مشخصات رویشی و زایشی

برگها دارای پهنک بزرگ پنجه‌ای ، دمبرگ نسبتا بلند و گوشوارک بزرگ ولی بی‌دوام و زود افت هستند. درختی است یک‌پایه ، دارای گلهای تک‌جنس ، با گلپوش بسیار تحلیل رفته ، سه پر یا پنج پر ، واقع در 2 چرخه ، به صورت پولکهای پوشیده از کرک ، مجتمع در گل آذینهای کروی فشرده و نامشخص بودن گلپوش ، باعث شده است که برخی از مولفان و گیاه شناسان این تیره را در ردیف بی‌گلبرگان قرار دهند. گلهای نر دارای 3 تا 6 پرچم‌اند که هر یک در کنار یک پولک ، که شاید همان کاسبرگ باشد ، قرار دارند. گاهی نیز هر یک از پرچمها خود یک مستقل به شمار می‌آید.
بساکها بوسیله سرپوش جانبی باز می‌شوند و دانه‌های گرده فراوانی از درون آن بیرون می‌ریزند. گلهای ماده دارای گل‌پوش تحلیل رفته با 3 تا 6 برچه مستقل‌اند که هر یک منتهی به یک خامه دراز و محتوی یک تخمک راست و آویخته است. میوه مجموعه‌ای از فندقه‌هایی است که هر منتهی به خامه‌ای بلند در بالا و انبوهی از کرکهای بلند و تار مانند در قاعده است و مجموع آنها به صورت گویچه‌هایی کوچک و آویخته از شاخه‌های چنار دیده می‌شوند. دانه دارای جنین راست با آلبومن روغنی و تحلیل رفته است.

موقعیت این تیره در سیستماتیک

سیر قهقرایی این گیاهان به صورت تحلیل رفتن گلپوش ، استقلال برچه‌ها ، راست بودن تخمک و تک‌جنس بودن گل که همگی از صفات ابتدایی و بسیار کهن‌اند از نظر تکاملی ارزشهای نابرابری هستند که موقعیت و جایگاه تیره چنار را در رده بندی نامطمئن و مشکوک می‌سازند. موقعیت فعلی این تیره در رده‌بندی که آنرا در مجاورت ساکسیفراگاسه قرار می‌دهد با موقعیت قبلی آن که در کنار تیره گزنه جای داشته کاملا مغایر است.

 

تیره چنار در ایران

این تیره ، گونه‌ای به نام پلاتانوس اوریانتالیس دارد که در سراسر ایران به نام چنار مشهور است و تقریبا در همه جا کاشته می‌شود. از پایه‌های خودروی چنار در کوههای بختیاری ، لرسان ، آذربایجان ، خراسان و بلوچستان نام برده‌اند. پهنک برگ چنار ، که در پایین تقریبا قلبی و در حاشیه پنجه‌ای و دارای 3 تا 5 بخش نیزه‌ای و دندانه‌دار است، در آغاز رشد از کرکهای انبوه پوشیده شده است که به تدریج همه کرکها می‌ریزند و برگ فاقد کرک می‌شود. دمبرگ کم وبیش دراز است و پایین برگ ، به علت وجود نیام مخروطی شکل پوشاننده جوانه کناری ، متورم به نظر می‌رسد.

 

تیره لادن

مقدمه

تیره لادن (Tropaulaceae) از راسته شمعدانی است و از ژرانیال‌هایی تشکیل می‌شود که دارای گلهای نامنظم ، نافه کاهش یافته و مادگی سه برچه‌ای با برچه‌های غیر ممتد بر روی خامه هستند. تخمدان این گیاهان هنگام رسیدن میوه به صورت سه مریکارپ اسفنجی ، مجزا و فاقد منقار با تار انتهایی است و از این نظر با تیره شمعدانی از لحاظ مادگی و میوه کاملا تفاوت دارد. همچنین سلولهای محتوی میروزین ، که در گیاهان تیره شمعدانی وجود ندارند، در این گیاهان فراوان می‌شوند.

 

مشخصات

گیاهان تیره لادن به گیاهان تیره شمعدانی بسیار نزدیک‌اند و این شباهت بویژه در پلارگونیوم که گلهای نامنظم دارند بیشتر محسوس است. گلهای گیاهان این تیره در قسمت خلفی دارای زایده مهمیز با منشا نهنجی هستند. نافه ، به علت عدم رشد دو پرچم میانی ، به 8 عدد کاهش می‌یابد و مادگی از برچه‌های تک تخمکی و فاقد منقار یا تار انتهایی تشکیل می‌شود. فاقد ستونک خامه‌ای است و برچه تا سطح خامه امتداد ندارد. میوه در زمان رسیدن ، به سه مریکارپ اسفنجی ناشکوفا تقسیم می‌شود.

جنس لادن

این جنس به خاطر گونه زینتی آن ، یعنی لادن (تروپئولوم ماژورس) ، مشهور است. گلهایی درشت و زیبا به رنگ زرد و نارنجی دارد و خاستگاه آن مکزیک ، پرو و شیلی است. همه این گیاهان علفی ، یکساله و دارای برگهای تقریبا مدوری هستند که دمبرگ به وسط پهنک آن متصل است و رگبرگها ، از محل اتصال دمبرگ به اطراف و لبه پهنک بطور شعاعی منشعب می‌شوند.

کاربرد

لادن ، علاوه بر میروزین ، دارای یک هتروزید سنه‌ولیک به نام سنه‌ول بنزیلیک است که بطور کلی آن را گلوکو تروپئولوزید می‌گویند. این گلوکوزید گوگرددار مصارف درمانی دارد.

 

خویشاوندی لادن با سایر تیره‌ها

این تیره در اختصاصات گل به تیره شمعدانی بسیار نزدیک است و از طرف دیگر با دارا بودن سلولهای محتوی میروزین صفات ویژه تیره شب‌بو را نشان می‌دهد. گیاهان راسته شمعدانی گرچه مانند تیره شب‌بو میروزین ندارند و از این نظر باید از آنها دور باشند ولی چون از لحاظ اختصاصات جنینی با تیره شب‌بو قرابت و خویشی نزدیک دارند این امر روشنگر ابهام کلی خویشاوندی‌های این تیره می‌باشد. از تیره لادن نمونه خودرویی وجود ندارد و از تاریخ ورود لادن معمولی که به عنوان زینتی در باغچه‌ها کاشته می‌شود هیچگونه اطلاعی در دست نیست.

 

 

نخود فرنگی

مقدمه

نخود فرنگی (Pisum satium) گیاهی است یکساله دارای ساقه نازک و رونده. برگ نخودفرنگی مرکب از سه برگچه است که برگچه انتهایی اغلب به یک پیچک منتهی می‌شود. علاوه بر این دمبرگ در این جنس اغلب نمو زیاد کرده و کاملا شبیه به یک برگچه می‌شود که دور ساقه می‌پیچید.

گل و میوه نخود فرنگی

گل نخود فرنگی شبیه به گل لوبیا است یعنی نسبت به یک سطح متقارن است و از 5 گلبرگ که دو تای آنها بهم چسبیده‌اند تشکیل شده است. دستگاه تولید مثلی گل کامل است. یعنی نخود فرنگی دارای پرچم و مادگی هر دو می‌باشد. میوه این گیاه از نظر شکل شبیه به میوه لوبیا می‌باشد با این تفاوت غلاف که همان میوه است در نخود فرنگی سفت و لیفی و بیشتر از انواع غیر قابل استفاده می‌باشد.

آب و هوایی که نخود فرنگی در آن بهتر رشد می‌کند

نخود فرنگی محصول آب و هوای خنک است و به سرما استقامت زیاد نشان می‌دهد. در نقاطی که دارای هوای مرطوب و گرم می‌باشند مقدار شاخ و برگ زیاد می‌شود و رشد رویش گیاه زیاد است ولی مقدار میوه کم می‌شود. از طرف دیگر خشکی زیاد در خاک نیز باعث کمی رشد و کم محصولی نخود فرنگی می‌گردد. بنابراین زمینی که این محصول در آن کاشته می‌شود بدون اینکه مرطوب باشد باید همیشه خاک اطراف ریشه نمدار و هوای مرطوب شاخ و برگ بوته خنک باشد تا حداکثر محصول بدست آید.

اصل و قدمت نخود فرنگی

اصل نخود فرنگی از اروپا و آسیای غربی می‌باشد. قدمت این گیاه به 1500 سال قبل از تولد مسیح می‌رسد. در اروپا این گیاه را قبل از قرون وسطی نیز می‌کاشته‌اند و در قرن یازدهم میلادی نخود فرنگی در انگلستان محصول نسبتا مهمی بوده است.

انواع نخود فرنگی

نخود فرنگی را به سه دسته بزرگ تقسیم می‌کنند که هر کدام در زبانهای خارجی نام خاص دارند. این سه گروه عبارتند از: نخود فرنگی که دانه‌های آن چروک است. نوعی که دانه آن صاف است و نخود فرنگی که دانه و غلاف یا پوست میوه هر دو قابل استفاده می‌باشد.

خاک مطلوب نخود فرنگی

نخود فرنگی را در هر نوع زمین به شرطی که مرطوب نباشد می‌توان کاشت. ولی بهترین و مناسب‌ترین خاک زمینهای لیمونی سبک یعنی رس و شن حاصلخیز می‌باشد. زمینهای کمی اسیدی تا کمی قلیایی یعنی خاکهایی که PH آنها بین 5/6 و5/7 باشد برای کاشت نخود فرنگی مناسب است. زمینهایی که PH آنها معادل 5/5 باشد باید آنها را حتما بوسیله مقدار کافی آهک تا حد 5/6 یا 7 خنثی کرد.

کود مورد استفاده در نخود فرنگی

در کاشت نخود فرنگی برای تولید دانه خشک کود پتاسی و مخصوصا کودهای فسفردار مقدار محصول را زیاد می‌کند. ولی در پاره‌ای از اراضی ازت کاملا بی‌اثر است و در بعضی دیگر از خاکها به مقدار عملکرد می‌افزاید. بالاخره در برخی از زمینها برداشت محصول به مقدار کافی بدون کود ازت‌دار میسر نیست.

کاشت نخود فرنگی

نخود فرنگی محصول فصل سرد است بنابراین موقع کاشت نخود فرنگی از اوایل تا اواخر ماه دوم پاییز می‌باشد که محصول آن از اوایل بهار تا آخر ماه دوم یعنی اردیبهشت قابل مصرف می‌باشد. در نواحی کوهستانی که زمستان بسیار سرد و سخت است باید در اواخر زمستان و یا اوایل بهار به محض اینکه شرایط محیط از نظر گرما اجازه دهد اقدام به کاشت نخود فرنگی کرد.

آفات نخودفرنگی

پروانه ، مگسها ، سوسکها و شته‌ها. برای مبارزه با این آفات متنوع سموم مختلفی وجود دارد که از جمله آنها امولسیون و یا زیتون 60 درصد است که با استفاده از آن به نسبت یک در هزار نتیجه خوبی حاصل می‌شود.

کشت نخود انتظاری :
نخود در هوای کمتر از ۱۰ درجه سانتيگراد بايد کشت شود .درجه حرارت متوسط و مناسب برای جوانه

زدن بذور ۷ درجه می باشد و بعد از سبز شدن تا ۹ درجه زير صفر را تحمل می کند . اما در گلدهی سرما

به آن خسارت می زند .نخود در مناطقی که دارای زمستان ملايم و نسبتا گرم است در پاييز و در نواحی

سردسير که طول دوره زمستان و يخبندان طولانی می باشد در بهار و بعد از سپری شدن فصل سرما

کشت می شود . نخود طالب خاکهای شنی و شنی لومی می باشد و خاکهای سنگين برای آن مناسب

نيست .در مزارعی که قبلا نخود کاشته نشده است بايد بذور را با باکتريهای تثبيت کننده ازت آغشته

کنيم . کشت را زمانی انجام می دهيم که درجه حرارت خاک تا عمق ۵ سانتيمتری صفر يا کمتر است و

هر روز برودت هوا کاهش می يابد که حدود اول آبان تا اوايل دی می باشد .

تهيه زمين :

پس از برداشت غلات يا محصول زمين را شخم زده و در صورت نياز ديسک و ماله می نيم .در اراضی ديم

بهتر است عمليات تهيه زمين با پنجه غازی و چيزل يا هرس انجام شود .

کاشت :

در کشت بصورت سنتی بذر و کود را بصورت دستپاش پاشيده و هرس و ماله يا ديسک می زنيم .

در کشت نيمه مکانيزه با استفاده از تراکتور که به آن فاروئر بسته شده جوی و پشته ها را ايجاد می

کنيم . فاصله خطوط ۴۵ - ۲۳ می باشد بعد روی پشته ها را با دست شياری به عمق ۱۰ سانتيمتر باز

کرده و بذور را با فاطله ۵ تا ۱۰ سانتيمتر درون شيار می کاريم .

در کشت مکانيزه ميزان ۱۸۰ -۱۲۰ کيلوگرم بذر را با رديفکار در خطئطی به فاصله ۳۵ - ۱۸ سانتيمار می

کاريم .بذور بايد بوجاری و با سموم کاپتان يا بنوميل ضدعفونی شوند . در زراعت آبی نخود آبياری اول

بسيار مهم است بهترين زمان وقتی است که کليه بوته ها به رنگ سبز تيره باشند زيرا رطوبت زياد باعث

شيوع بيماريهای ريشه می شود . نخود به ۳ - ۲ دفعه وجين احتياج دارد حتی الامکان بايد از مصرف

سموم علف کش خودداری شود .اولين وجين ۴۵ روز بعد از سبز شدن می باشد.

نياز کودی :

۲۰ - ۱۵ کيلوگرم در هکتار ازت در مراحل اوليه رشد و نمو ضروری است و يا در زمانی که بوته به ارتفاع ۱۰

سانتيمتری رسيده کود سرک داده شود .زردی اوايل رشد به علت کمبود ازت می باشد . قبل از کشت

۵۰ کيلو گرم در هکتار به فسفر خالص و ۵۰ کيلوگرم در هکتار پتاس خالص احتياج دارد . و عناصر کم

مصرف نيز بر اساس آزمايش خاک داده می شود .

برداشت :

برداشت يک هفته بعد از زرد شدن ۹۰٪ غلافها انجام می شود . بعد از برداشت بوته ها را در مزرعه جمع

آوری و مقابل آفتاب قرار می دهند . برداشت به موقع در عملکرد اهميت بسزايی دارد زيرا تاخير در

برداشت باعث ريزش می شود . برای خرمنکوبی رطوبت بايد ۱۲ -۱۰ ٪ ياشد . متوسط عملکرد نخود ۴۵۰

کيلوگرم در هکتار است که در کشت بهاره ۵۸۵ و در کشت انتظاری ۹۰۵ کيلوگرم در هکتار است . نخود

درارای ۲۸ -۱۸ ٪ پروتئين می باشد .

 

نخود فرنگی، گیاهی است که میوه آنها غلاف مانند است و دانه‌های گوشتی که ما آنها را بعنوان نخود می‌شناسیم در آن وجود دارد. نخود از محدود حبوباتی است که هم بصورت پخته و هم خام،‌جزء سبزیجات تازه محسوب می‌گردد. اگرچه، ‌تنها 5 درصد از نخود بصورت خام فروخته می‌شوند، باقی آنها یخ‌زده و یا کنسرو شده است. نخود یخ‌زده به این دلیل که طعم خود را حفظ کرده‌اند و سدیم کمتری دارند، ترجیح داده می‌شوند.

فواید نخودفرنگی

نخود‌فرنگی حاوی موادی است که برای سلامت استخوان مناسب می‌باشند. آنها منبعی غنی از ویتامین K1 هستند که استئوکلسین(Osteocalcin) که اصلیترین پروتئین در استخوان است را فعال می‌سازد. استئوکلسین مولکولهای کلسیم درون استخوان را جذب می‌نماید. بنابراین بدون ویتامین K1 به اندازه کافی،‌ میزان استئوکلسین کافی نمی‌باشد و معدنی‌شدن استخوان صورت نمی‌گیرد.

نخود فرنگی منبعی از فولیک اسید و ویتامین B6نیز است. این دو ویتامین در کاهش ساخت هموسستئین که مولکول خطرناکی است کمک می‌کنند. مطالعه‌ای نشان داده‌است که زنان یائسه‌ای که از کمبود میزان فولیک‌اسید خود اطلاعی ندارند بوسیله مکملهایی که فولیک اسید دارند،‌ میزان هموسستئین در آنها کاهش می‌یابد.

مواد موجود در 100 گرم نخود فرنگی
 

ویتامینK

41.40 میکروگرم

منگنز

0.84 میلی گرم

ویتامین C

22.72 میلی گرم

فیبر

8.80 گرم

ویتامین B1 

0.41 میلی گرم

فولات

101.28   میکروگرم

ویتامینA

955.20 واحد

تریپتوفان

0.06 گرم

فسفر

187.20 میلی گرم

ویتامین B6

0.23 میلی گرم

منیزیم

62.40 میلی گرم

ویتامینB2

0.24 میلی گرم

مس

0.28 میلی گرم

آهن

2.46   میلی گرم

سرب

1.90 میلی‌گرم

پتاسیم

433.60 میلی گرم

 

کمک به قلب بوسیله نخود فرنگی
هموسستئین رگهای خونی را تخریب می‌کند و باعث گرفتگی رگها می‌گردد. بنابراین فولیک اسید و ویتامینB6 در نخود فرنگی از سلامت سیستم قلبی ـ عروقی حفاظت می‌کنند. در واقع فولیک اسید برای عملکرد سیستم قلبی ـ عروقی بسیار مهم است و در مطالعه‌ای که در سال 1995 انجام گرفت، در طول یک سال 400 میکروگرم فولیک اسید در روز از مرگ 28000 نفر بدلیل مشکلات سیستم قلبی ـ عروقی در سال در آمریکا جلوگیری نمود.

بالا بردن انرژی و سلامت

نخود فرنگی یکی از مهمترین غذاهایی است که اگر شما معمولاً احساس خستگی و بی حالی می‌کنید،‌ می‌تواند جزء رژیم غذایی شما قرار گیرد. نخود فرنگی به این دلیل که مواد مغذی موجود در آن سلولهای تولید کننده انرژی و سیستم‌های بدن را حمایت می‌کند و برای رفع خستگی مهم می‌باشد.

نخود فرنگی منبعی خوب از ویتامین B1، B6، B2 و  B3می‌باشد که همه این ویتامینها برای سوخت و ساز چربی، پروتئین و کربوهیدرات ضروری می‌باشد. نخود فرنگی همچنین منبعی غنی از آهن و مواد معدنی ضروری برای عملکرد طبیعی سلولهای خونی می‌باشد که کمبود آنها باعث کم خونی،‌خستگی و کاهش سیستم ایمنی بدن می‌گردد. نخود فرنگی همچنین منبعی از ویتامین C است که بسیاری از سلولهای تولید کننده انرژی را از تخریب بوسیله رادیکالهای آزاد محافظت می‌نماید. 
بالا بردن سلامتی بوسیله نخودفرنگی

ویتامینC موجود در نخود فرنگی، از ابتلاء به سرطان جلوگیری می‌نماید. مشاهده شده است که جذب بالای ویتامین C باعث کاهش ابتلاء به انواع سرطانها می‌گردد که از آن جمله میتوان به سرطان خون، سرطان غدد لنفاوی، ‌ریه و پانکراس و همچنین سرطانهایی که به هورمونهای جنسی مربوط می‌باشند مانند سرطان سینه، پرستات، ‌مثانه و سرطان تخمدان اشاره نمود.

ویتامین C، اولین و موثرترین محافظ آنتی اکسیدانی در بدن است. ویتامین C، از تخریب سلولهای ساختاری مانند DNA، جلوگیری می‌کند و به بدن برای مقابله با آلودگیهای محیطی و سموم شیمیایی کمک کرده و  سیستم ایمنی بدن را افزایش می‌دهد.

چگونگی انتخاب و نگهداری از نخود فرنگی

سعی کنید نخود فرنگی انتخابی شما، ‌لطیف، مخملی و سفت باشد. رنگ آنها باید سبز و شفاف باشد. از خرید نخود فرنگیهایی که رنگ سبز آنها تیره و یا خیلی روشن باشد و یا زرد رنگ با نقطه‌هایی خاکستری رنگ باشد خودداری نمایید. همچنین نخود فرنگیهایی را که پف کرده،‌ آبکی و کپک زده هستند را نیز خریداری ننمایید.

بهتر است نخود فرنگیها را در فصل مناسب آنها تهیه و مصرف کنید و اگر نمی‌توانید باید آنها را سریع فریز کنید. نخود فرنگی را شسته نشده و خارج از غلاف را درون کیسه بریزید و در فریزر نگه دارید،‌در این حالت نخود فرنگی چندین روز می‌تواند در فریزر بماند.

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و نهم آذر 1389ساعت 13:18  توسط AFSHEN | 

 

            درختان و درختچه های مناسب


در محوطه سازی سبز و طراحی باغ و فضای سبز آنچه حرف اول را می زند آشنایی طراح با گیاهان متنوع و خصوصیات گیاهان مختلف برای منظورهای خاص می باشد . در اینجا به تعدادی از گیاهانی که برای طراحی مناسب می باشند اشاره شده  

 

درختان سایه انداز و پوشاننده :

عرعر- بیدمجنون- چنار-داغداغان-پائولونیا-شاه بلوط هندی-توت امریکایی- درخت لاله-ابریشم-افراسیاه-نارون

درختان سریع الرشد:

سرو نقره ای-عرعر-دم موشی- زیتون تلخ-چنار-سدروس-افرا سیاه-اقاقیا-پائولونیا-توت امریکایی-لاله-ابریشم-

درختان مقاوم به گرد خاک:

 عرعر- زالزالک-ژنکیو-چنار-لیلکی امریکایی-ماگنولیا-بیدمجنون-اقاقیا-داغداغان

گیاهان میوه وحشی (زینتی ) برای پارکها:

 گلابی –آلو-آلوچه-سیب – پسته –مو-فندق-گوجه- زیتون –انجیر-گیلاس-انار-ازگیل-آلبالوتلخ-زالزالک-شیرخشت

گیاهان جاذب پرنده:

یاس وحشی –زیتون-زغال اخته – امین الدوله- پیروکانتا- خاس-اسپیره –یاس خوشه ای – انگور زینتی

مناسب خاک اهکی:

زیتون معمولی – زربین –سروخمره ای – چنار- زبان گنجشک

مناسب اب و هوای مدیترانه ای:

زربین – زیتون معمولی- برگ بو- انجیر

دارای بافت خشن :

عرعر-ماگنولیا-انجیر –خرمالو-نخل زینتی –شاه بلوط هندی

دارای بافت نرم

: ابریشم – لیلکی- ابریشم مصری- بید

درختان آشغال ریز:

زیتون تلخ –زیتون معمولی – اقاقیا-توت امریکایی

1گیاهان معطر

: سرو ناز-برگ بو –گل یخ –گل سنجد –یاس خوشه ای- اقاقیا-نمدار- پائولونیا-ماگنولیا

درختان ابدوست:

چنار –توسکا-بیدمجنون- درخت لاله -

درختان جنگلی :

سرو نقره ای – افرای سیاه –زبان گنجشک –اقاقیا- توسکای قشلاقی- ارغوان – کاج سیلوستر- بلوط- گز- شاه بلوط – سدروس- عرعر

درختان بادشکن:

 توت امریکایی – سرو نقره ای – سرو خمره ای- اقاقیا – زالزالک- نمدار- سدروس - گردو

گیاهان دارای رشد کم:

کریپتومریا-زیتون معمولی – ماگنولیا – برگ بو- انجیر – زالزالک- سوفورا

گیاهان دارای رشد متوسط:

پر – ژنکیو- درخت چینی – توری- داغداغان

گیاهان مناسب خاک اسیدی:

عرعر- لیلکی امریکایی – توسکا قشلاقی – اقاقیا

گیاهان مقاوم به سرما:

سرو نقره ای- کریپتومریا – چینی – به ژاپنی – ابریشم مصری- ماگنولیا

درختان دارای ریشه سطحی:

ابریشم – آیلان – سرو نقره ای

گیاهان مناسب کاشت در شیبها:

ار غوان - سنجد

گیاهان مناسب جلوگیری از فرسایش خاک :

توسکا قشلاقی- چنار- بید مجنون – اقاقیا – توت امریکایی – سرو نقره ای

گیاهان طویل عمر

: زیتون معمولی- شاه بلوط هندی گل سفید- سرو ناز

گیاهان دارای عمر کوتاه:

 زیتون تلخ – اقاقیا – افرای سیاه

درختان بر گ قرمز:

افرای چناری برگ قرمز- گوجه گل- فندق – زرشک – انجیلی در پاییز- توری در پاییز- افاری ژاپنی

گیاهانی که در زمستان جلوه دارند:

 بید مرجانی- بید فری- فندق- گیلاس- سوزنی برگان مانند سرو کوهی رونده – سرو سیمین – انواع کاجها و سروها – پهن برگان همیشه سبز ماند ماگنولیا تابستانه و آکاسیا- گل یخ – یاسمن زمستانی

گیاهان الوان که با گل و میوه و برگ تولید رنگهای متنوع میکنند

 : ارغوان – سیب گل – مموزا – طاووسی – توری- ماگنولیا زمستانه – ماهونیا – پیراکانتا - دوتسیا

گیاهان پوششی مناسب کاشت در زیر درختان:

 سالوی وحشی- قاصدک – شنگ ترشک شبدری- پوتنتیلا

در ختان مناسب بلوار ها و کوچه ها:

سرو خمره ای – ژنکیو- افرا – شاه بلوط هندی – توس – ارغوان – زبان گنجشک – درخت لاله سیب – پاولینا – چنار- لرگ – گلابی - بلوط

درختان مقاوم به سایه:

سرخدار- دوگلاس – سکویا – نوئل – ممرز- هدرا - راش

درختان مقاوم به بادهای دریایی و اب شور:

 کلیه کاجها – ایلان – گل ابریشم – زبان گنجشک –توت – صنوبر وسپیدار – اقاقیا – گز – سنجد.

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و نهم آذر 1389ساعت 13:7  توسط AFSHEN | 
                                                             گل یاس چمپا

گل یاس چمپاJasminum

گل یاس چمپا، درختچه‌ای است رونده که ابتدا به شکل بوته است و بعد رونده می‌شود و با هرس می‌توان آن را کوتاه نگه‌داشت.
ساقه‌ای نازک و سبز رنگ دارد، برگچه‌هایی مرکب به تعداد ۵تا۷عدد.
گل‌های آن سفید و گاهی خارج گلبرگ‌ها صورتی رنگ است.
این درختچه در زمستان سرمای چند درجه زیر صفر را تحمل می‌کند ولی در گرمای بالای ۵درجه سانتیگراد بهتر رشد می‌کند.
یاس چمپا، دارای برگ‌های ظریف و گلی زیباست و عطر زیادی دارد ولی در منزل خوب نمی‌ماند، زیرا این گیاه به روشنایی زیاد احتیاج دارد.
بنابراین باید ایام زیادی از سال را در هوای آزاد و روشنایی کامل قرار داشته باشد.
در تابستان مختصری به درختچه سایه می‌دهند تا گل‌ها از گزند نور بیش از حد محافظت شوند. اگر شرایط مناسب برای گلدان یاس در نظر گرفته نشود، یعنی مدت زیادی در اتاق و محل تاریک بماند. بسیاری از برگ‌ها و همچنین شاخه‌های آن قهوه‌ای رنگ شده و از بین می‌رود. یاس چمپا، از خرداد تا مهرماه گل دارد.
بعد از اتمام گل و همچنین قبل از شروع رشد، باید یک هرس قوی روی بوته انجام گیرد.
اگر بخواهیم در زمستان گلدان‌های یاس چمپای ما در خانه گل داشته باشند، باید در ماه خرداد خاک گلدان‌ها را عوض کنیم. در شهریورماه جوانه‌های گل در بعضی برگ‌ها ظاهر می‌شود و آخر همین ماه باید گلدان‌ها را به داخل منزل ببریم و در روشن‌ترین نقطه قرار دهیم، البته در حرارت ۲۰درجه.بهترین گل چمپا در دی یا بهمن به‌دست می‌آید. اگر درجه حرارت بالاتر از ۲۰درجه سانتیگراد باشد، رطوبت محیطی نیز مورد نیاز است.
▪ تکثیر
ازدیاد این درختچه، به‌وسیله قلمه سبز، در خردادماه انجام می‌شود

 ****************************************************************

                                                            گل نرگس درختی

گیاه پرتقال زینتی
Citrus mitis
گیاه پرتقال زینتی یکی از شناخته شده ترین انواع سیتروس است که به دلیل رشد متراکم و توانایی میوه دادن در یک ارتفاع کوتاه به عنوان یکی از گیاهان خانگی قابل نگهداری و تکثیر می باشد.
تکثیر این گیاه آسان نیست زیرا به دمای بالا، به مدت طولانی و کنترل محیطی دقیق برای رشد نیاز دارد. بهترین زمان تکثیر اواسط بهار تا اوایل تابستان می باشد. قلمه های ساقه ای به اندازه 15 – 10 سانت را با قیچی باغبانی و یا سرشاخه زنی جداکنید، ابتدا در پودر هورمون ریشه زایی فروبرده و سپس هر قلمه را در گلدان کوچکی حاوی ماسه بادی و یا کمپوست مخصوص قلمه و بذر بکارید. قلمه ها را با کیسه پلاستیکی شفاف بپوشانید و دور از تابش مستقیم خورشید در دمای 21 درجه سانتی گراد به مدت دو ماه یا کمی بیشتر جهت ریشه دهی قرار دهید.
پس از ریشه دهی، کیسه پلاستیکی را بردارید تا گیاه از محیط کنترل شده جدا و در محیط طبیعی به رشد خود ادامه دهد.

چکونه از یک درختچه پرتقال زینتی نکه داری کنیم

نگه داری از درختچه پرتقال زینتی بسیار راحت است و فقط دمای محل نگه داری باید گرم و محیط مرطوب باشد
آب دهی هر 3 روز یک بار مرتب تکرار شود کود دهی هر 20 روز یک بار تکرار شود در برابر نور مستقیم خورشید نباشد

چه کودی باید به این درختچه پرتقال زینتی داد

میتونیم از خاکستر چوب و یا فضولات حیوانات بخصوص پرندگان استفاده کنی
و یا از کود اوره استفاده کنی البته از کود اوره باید به مقدار خیلی کم استفاده کرد

و یا کود 20*20*20 خیلی مفید

                                                                  گل شرابي

گل شرابي

نام علمي : Calycanthus occidentalis, C.floridus
خانواده : Calycanthaceae
نام انگليسي : California Allspice

مورفولوژي

درختچه‌اي است خزان پذير، بومي امريكاي شمالي، داراي برگهاي بزرگ و معطر به رنگ سبزتيره و گلهاي قرمز ـ ارغواني و معطر با گلبرگهاي فراوان تسمه‌اي شكل، كه اواسط تا اواخر بهار ظاهر مي‌شوند. ميوه ان نيز جامي شكل و معطر است كه در طول زمستان روي گياه باقي مي‌ماند چوب آن داراي عطر مطبوعي است.

حداكثر بلندي اين درختچه 3 متر و حداكثر گستردگي آن 2 متر مي‌باشد

نيازها

نياز به محل آفتابي يا سايه ـ روشن و خاك عميق، حاصلخيز و مرطوب ولي با زهكشي خوب دارد. نسبت به سرما مقاوم است و تا دماي 15 ـ درجه سانتيگراد را تحمل مي‌كند. هرس اين درختچه گلدار بايد بعد از پايان گلدهي صورت گيرد به اين ترتيب كه شاخه‌هاي ضعيف و خشك شده را حذف مي‌كنند، محل برش بايد از محل انشعاب از شاخه اصلي يا از محل جوانه‌اي كه به سمت خارج است انجام شود.

كاربرد

براي كاشت در شيبهاي مرطوب، كنار آبروها و ميان چمنكاريهاي درون پاركهاي شهري و جنگلي و همچنين باغچه‌هاي منازل مناسب است.

ازدياد
1ـ كاشت بذر در بهار (بذور در خاك سبك در شاسي سرد ريشه‌دار مي‌شوند)
2ـ خوابانيدن شاخه در بهار 
 

 ********************************************

                                                     درختچه طاووسی

طاووسي

نام علمي : Spartium junceum
خانواده : Leguminosae
نام انگليسي : Spanish Broom

مورفولوژي
اين درختچه خزان دار بومي نواحي مديترانه و اسپانيا است ساقه‌ها سبز رنگ، افراشته و كم برگ بوده و گلهاي زرد رنگ و معطر آن اواخر بهار شكوفا مي‌شوند. حداكثر بلندي آن 5/2 متر است

نيازها
نياز به محل آفتابي و خاك معمولي با زهكشي خوب دارد خشكي خاك را تحمل مي‌كند. در آب و هوا و خاك نواحي ساحلي نيز خوب رشد مي‌كند.

كاربرد
براي كاشت در سطح چمنكاري، جلوي درختان بدون گل براي پوشاندن تنه آنها و كاشت در حاشيه‌ها مناسب است.

ازدياد
كاشت بذر در بهار يا در پاييز بعد از رسيدن آنها، در گلخانه يا هواي آزاد

 

 

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

                                                                        افرای قرمز



نام علمی : Acer rubrum

خانواده : Aceraceae

موطن : شمال شرقی آمریکا

کاربرد: سایبان ، حواشی خیابان ، بر سطوح چمن ، کنار آب و تک درخت ، رنگ آمیزی پاییزی

در اوایل بهار گلهای قرمز فراوان به تاج درخت نمایی کاملاً قرمز میدهد .پس از آن برگهای قرمز رنگ شروع به رشد میکنندکه به تدریج سبز درخشان میشوند . دمبرگ و رگبرگها و شاخه های جوان همچنان قرمز رنگ باقی میمانند ودر تابستان میوه های قرمز لابلای برگها رشد میکند . جزو اولین درختانی است که خزان میکند .برگها قبل از ریزش تبدیل به رنگ نارنجی و قرمز میشوند .مناسب ترین مکان رشد آنها در کنار آب است.

ارتفاع : 15 تا 30 متر

قطر تاج پوششی : 12 تا 24 متر

تاج متراکم و بیضی شکل . شاخه ها راست و قامت افراشته .پوست تنه خاکستری تیره و پوسته پوسته .

برگها ساده و متقابل و چند قسمتی . دارای دندانه های نامنظم و درازا و پهنای 5 تا 10 سانتیمتر
 

گلها قرمز و کوچک و مشخص است که قبل از باز شدن برگها شکوفا میشوند

میوه ها فندقه های بالدار قرمز به شکل V . تدریجاً دانه ها تغییر رنگ داده و در طول زمستان بر درخت باقی میمانند

سیستم ریشه

: عمیق تا متوسط

سرعت رشد:

سریع
سرما و گرمای مرطوب را تحمل میکند ولی در برابر گرمای خشک حساس است .

خاک

 لومی و مرطوب و غنی را ترجیح میدهد ولی خاک قلیایی را نیز میپذیرد . در مقابل غرقابی شدن مقاوم است . تابش مستقیم خورشید و شرایط ساحلی را تحمل میکند . از باد شدید باید محافظت شود .

هرس
: شاخه های زیذین نهال جوان حذف شود . بهترین زمان هرس زمستان است . در بهار در اثر قطع اندام ، شیره گیاهی فراوانی خارج میشود .

ابیاری
  رطوبت زیاد نیاز دارد .

تغذیه
  هر دو سال یکبار در فصل پاییز کود دامی داده شود .

آفات و بیماریها
  مورد حمله شته قرار میگیرد . برای درمان باید از سموم فسفره استفاده کرد مانند مالاتیون .نوعی بیماری قارچی هم باعث پژمردگی و در نهایت خشکیدگی گیاه میشود که در صورت بروز باید درخت را قطع کرده و سوزانده شود . بستر درخت بیمار را با محلول بوردو ضد عفونی کرد

                                                                  

                                                               سرو طلایی

سرو طلایی

سرو طلایی که نام علمی آن Cupressus Macrocarpa و نام انگلیسی آن Monterey Cypress می باشد.

درختی است بومی آمریکا به قطر حداکثر 3 متر و ارتفاع حداکثر 40 متر فلس آن زرد متمایل به نارنجی است ،

در سالهای اخیر یه اغلب کشور های دنیا به عنوان یک گونه زینتی انتقال یافته
در کشور ما به عنوان گونه ای بسیار پر طرفدار محسوب می شود به علت شکل پذیری و هرس مناسب در اغلب

باغات شخصی و دولتی به عنوان گونه ای زینتی کشت می گردد.

سالانه چندین هزار نهال از طریق قلمه بخصوص در شمال کشور تولید شده و به کشور های همسایه صادر می گردد

مخروط آن به اندازه 2 الی 3 سانتی متر و در هر مخروط 30 تا 40 عدد بذر و جود دارد .
در ایران هنوز درختانی که از قیل کشت شده اند به علت شرایط محیطی قادر به بذر دهی نمی باشند.

مناسب ترین روش تولید نهال سرو طلایی :

1- از قلمه های نیمه خشبی به طول 10-15 سانتی متر.

2- فصل مناسب قلمه زنی از اواخر شهریور تا اواسط مهر ماه.

3- خاک مناسب : یک سوم ماسه دانه ریز + یک سوم خاک برگ + یک سوم خاک جنگلی.

4- در داخل گلدانهای نایلکسی به قطر 7 الی 10 سانتی متر و به ارتفاع 20 سانتی متر و در داخل هر گلدان 2 عدد قلمه قرار داده شود.

5- قلمه ها را به عمق 3 الی 4 سانتی متر در داخل خاک قراردمی دهیم.

6- آبیاری آن روزانه یک بار انجام گیرد.

7- در فصل سرما با نایلکس روی قلمه ها را مثل گلخانه پوشانده و از تابش مستقیم نور خورشید با ایجاد نیمه سایه جلوگیری شود.

8- قلمه ها در اواخر اسفند تا اوایل فروردین ریشه دار میگردد.

9- پس از ریشه دار شدن قلمه ها می توان آنها را جدا کرده و هر نهال ریشه دار در یک گلدان بزرگتر باز

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه یازدهم آذر 1389ساعت 12:40  توسط AFSHEN | 
پامپا نقره ای 

گیاه پامپا نقره ای G. argenteum (Stepf.) جنسی از گیاهان تیره گندمیان است كه برگهای نوار شكل بلندی داشته و مانند نوارهای پهن از اطراف آن بسمت زمین آویخته است.

این گیاه مخصوص نقاط گرم و خشك است و گویا موطن اصلی آن نیوزلاند باشد .

پامپا نقره ای

 Gynerium  argentum

گیاه پامپا نقره ای G. argenteum (Stepf.) جنسی از گیاهان تیره گندمیان است كه برگهای نوار شكل بلندی داشته و مانند نوارهای پهن از اطراف آن بسمت زمین آویخته است.

این گیاه مخصوص نقاط گرم و خشك است و گویا موطن اصلی آن نیوزلاند باشد .

این برگها تشكیل تودة انبوهی را میدهد كه بلندی آن به 5/1 تا 2 متر میرسد . از میان بوته خوشه های بلند بصورت پرهای سبك و ابریشم مانند به رنگ نقره ای بیرون میآید .

بعلت بزرگی بوته پامپا ، از آن برای تك كاری روی چمن باغات و یا كنار استخر و نهرها میتوان استفاده كرد

خوشه های خشك آن برای تهیه دسته گلهای خشك مصرف میشود .

در هرنوع خاكی رشد می كند .

در اصطلاح باغبانی به آن علف پامپا نقره ای می گویند .

تكثیر :

زیاد كردن این گیاه به روش تقسیم ریشه صورت میگیرد
+ نوشته شده در  پنجشنبه یازدهم آذر 1389ساعت 12:33  توسط AFSHEN | 

تيره زرشك Berberiaceae

 

گياه شناسي:

v    آزالياي علفي

v     چند ساله

v     برگهاي هميشه سبز و زود افت

v     اغلب خاردار

v     بصورت درختچه

v     داراي بافتهاي زرد رنگ

v    برگها متناوب ، ساده يا مركب

v     گاهي اوقات برگها به خار كاهش يافته

v     نوع ميوه سته حبه اي

v     15 جنس

v    650  گونه

v     پراكندگي در مناطق معتدله نيمكره شمالي

 

مهمترين جنس هاي تيره زرشك:

1.     زرشك ( 500 گونه)

2.      ماهونيا ( 100 گونه)

3.      پودوفيلوم

 هر سه جنس 7 كروموزومي اند  

 

جنس زرشك:

v    بزرگترين جنس در اين تيره

v     از دوره پلئيتوسن فيل اين جنس شناسايي شده است

v     تغيير رنگ و شكل پوست شاخه با افزايش سن درخت

v     رنگ پوست شاخه ها = زرد تا قهوه اي و خاكستري و ارقواني

v     شاخه هاي يكساله زرد رنگ

v    داراي ساقه ي خاردار

v     گلها = منظم ، دو چيني و اغلب متجمع

v     شكفته شدن گلها در ارديبهشت يا خرداد

 

گونه هاي زرشك در ايران:

v    زرشك زالزالكي               Berberis crataeging

v    زرشك زر افشاني           integerrima Berberis

v     زرشك خراساني           Berberis khorasanica

v    زرشك راست خوشه Berberis orthobot        

v     زرشك معمولي Berberis vulgaris                  

v     زرشك ژاپني Berberis thunbergii                

v     زرشك پلويي Berberis sp                             

 

زرشك زالزالكي Berberis Crataeging

v    ساقه چوبي

v     ارتفاع 1 3 متر

v     رنگ شاخه ها قرمزتا قرمز مايل به قهوه اي

v     ساقه هاي مسن قهوه اي يا قهوه اي مايل به خاكستري

v     شاخه ها نسباً روشن ، شياردار ، خاردار

v     برگها كمي چرمي تا چرمي،كشيده،بيضي شكل تا واژ تخم مرغي يا واژ سر نيزه اي

v    اين گونه با زرشك زرافشاني دورگ توليد مي كند

v     اين دورگ ها در شاهرود كردستان تهران كرج و اراك ديده مي شود.

                     

پراكنش زرشك زالزالكي:

v    آسياي صغير

v     ايران تهران گچسر البرز كرج راميان كندلوس شهرستانك  - قزوين طالقان فيروزكوه بيرجند در مناطق خنك و سلم آباد.

 

زرشك زرافشاني    integerrima Berberis

 

v    ساقه چوبي

v     ارتفاع 4 9 متر

v     رنگ زرد تا قهوه اي روشن يا تيره

v     داراي عدسك يا بدون عدسك

v    ساقه هاي مسن خاكستري

v     شاخه ها كم و بيش شياردار

v     خارها ساده ولي در شاخه هاي نازا 3 انشعابي

v     برگها چرمي ، بيضي يا واژ تخم مرغي(12و2)

پراكنش:

v    بيشتر در آسياي سغير

v     شرق تركيه ، ايران ، شرق عراق ، افغانستان، قفقاز، تركمنستان، غرب پاكستان، كشمير،    غرب چين

v     در ايران : در آذربايجان ، لرستان، خوزستان، تهران، كرج ، توچال، اسفراين، رباط سفيد، محلات، درگز، سرخس و شيروان

اين گونه با زرشك هاي بي دانه ، زالزالكي و راست خوشه توليد دورگه ها متنوعي ميكند.

 

زرشك خراساني           Berberis khorasanica

v    درختچه اي باساقه هاي چوبي

v     پوست نازك ، داراي شيارهاي كم عمق يا عميق

v     شاخه هاي جوان قرمز رنگ مايل به قهوه اي

v     طول خارها cm 5/1 تا 5/2

v     برگها كشيده تا حدودي چرمي ، بيضي، لوزي يا مستطيلي با زاويه هاي كند

پراكنش:

بومي ايران در خراسان و گلستان

 

زرشك راست خوشه Berberis orthobot        

v    ساقه چوبي

v     شاخه گل دهنده ، خاكستري

v     شاخه جوان نازا

v     برنگ قرمز تا قهوهاي

v     ميوه سته حبه اي ، گلابي شكل ، mm 8-10 طول و     mm  6-5 قطر

v     بذرهاي سياه رنگ

پراكنش:

v    شمال ايران و جنوب تركمنستان .

 

 در ايران:

دره ي زرين گل به طرف كوه ابر گردنه شربت در گرگان گردنه حاجي لنگ كلاردشت مازندران كندلوس بين كيا سر و نكا هزار جريب در گردنه ورزن آباد بين كرج و چالوس

 

زرشك معمولي Berberis vulgaris                 

  v   ارتفاع 3-6 متر

v     ساقه چوبي

v     شاخه ها شكننده

v     هنگام جواني شياردار و داراي انشعابات زياد

v     برگها چرمي

v     ميوه ها سته قرمز حبه مانند

پراكنش:

v    در جنگلهاي اروپا ايران شمال تركيه تاجيكستان ارمنستان قفقاز تركمنستان

v     در ايران : آذربايجان گيلان مازندران گلستان تهران خراسان فارس

داراي واريته هاي مختلفي است و با اغلب گونه هاي زرشك دورگه توليد ميكند

 

زرشك ژاپني Berberis thunbergii                

v     درختچه اي پايا

v     ارتفاع 9/0 تا 8/1 متر

v     شاخه ها منفرد ، دراز و قوس دار

v     درختچه اي گرد

v     الگوي رشد شاخه زيگزاگ

v     برگها خزان كننده

v     علاقه مند به خاكهاي اسيدي يا خنثي

v     ميوه سته ،حبه، قرمزرنگ و درخشان و در مهر مي رسند

پراكنش:

v    منشأ آن فرانسه است

v     بومي ژاپن

 

زرشك پلويي Berberis sp                             

v    ارتفاع 5/2 متر

v     شاخه هاي ميوه دار قهوه اي مايل به قرمز تيره

v     خارها به طول cm 18 25 ساده

v     خارها در شاخه هاي عقيم 2 -3 شاخه

v     ميوه سته به طول mm 8 -10 قرمز روشن بدون خامه و بدون دانه

پراكنش:

انحصاري در ايران

v     خراسان اطراف قائم بيرجند طبس گناباد كاشمر 

 

زرشك هاي زينتي و كاربرد آن در فضاي سبز:

1.     خزان دار

2.      هميشه سبز

3.      نيمه هميشه سبز

 

زرشك خزان دار و هميشه سبز:

زرشك خزان دار و هميشه سبز در طراحي فضاي سبز در باغ هاي صخره اي تا حاشيه ي پاركها به صورت منفرد يا دسته هاي كوچك كاربرد دارد.

 

منشاء:

v    زرشك هاي خزان دار زينتي = منشأ آسيايي دارد

v     زرشك هميشه سبز زينتي = منشأ  آمريكاي جنوبي دارد

كاربرد زرشك ژاپني:

v    پرچين گياهچه زينتي

v    از متداولترين گونه زرشك مورد استفاده در طراحي فضاي سبز است.

v    در تمام نقاط دنيا كاربرد دارد

تركيبات شيميايي زرشك:

v    آلكالوئيد بربرين ، اكسياكانتين ، بربامين

v     مقدار آلكالوئيد در پوست ريشه بيشتر است

v     ميوه زرشك داراي : 4% مواد قندي 65% اسيد ماليك و اسيد تارتاريك و مقداري صمغ

اشكال زرشك:

در شكل چاي ، كپسول ، عصاره ، مايع يا تنتور و پماد موضعي استفاده مي شود

 

روش هاي تكثير:

v    پا جوش

v     ريشه دار كردن قلمه هاي ساقه

v    كاشت بذر

 

نهالهاي كوچك زرشك پس از رسيدن به ارتفاع cm 30 به بار مي نشينند

 هرس از سال دوم

 فواصل كشت بوته 3 متر براي كشت آبي و 7 متر براي كشت ديم 

 

آفات زرشك:

v    زنبور سرشاخه خوار

v     شته زرشك

v     پروانه برگ خوار

v     كنه دو نقطه اي

v     گوش خيزك

 

بيماري هاي زرشك:

v    عدم تغيير كامل رنگ ميوه

v     چروكيده و خشك شدن ميوه

v     جارويي شدن

v    كتابي شدن شاخه

v     لكه لكه شدن پشت برگها

v     خشكي و زوال درختچه

 

روش هاي برداشت زرشك:

1.     روش خوشه چيني

2.      روش ضربه اي

3.      روش شاخه بر

4.      روش تلفيقي

5.      روش سيستم برداشت مكانيكي

 

خواص داروئي زرشك:

v    قابض

v     تقويت كننده قلب و كبد

v     خونريزي را برطرف مي كند

v     صفرا بر

v    برطرف كننده ناراحتي دهان

v     از بين بردن سوء هازمه

v     برطرف كننده بي اشتهايي

v    درمان يرقان و زردي

v     برطرف كننده نقرس و رماتيسم

v     اعمال دستگاه گوارش را تنظيم ميكند

v     آب آوردگي بدن را برطرف مي كند

v     درمان بيماري اسكوربوت

v     محكم شدن لثه و دهان

v     درمان آنژين و گلودرد

 

مضرات: 

 سقط جنين

+ نوشته شده در  پنجشنبه یازدهم آذر 1389ساعت 12:22  توسط AFSHEN |